Za kilka godzin na platformie Steam swoją premierę będzie mieć symulator chodzenia w klimacie horroru, z eksploracją i łamigłówkami, zatytułowany No Visitors Allowed.
Na dziś przewidziana jest premiera horroru w rozgrywce wpisanej w klasyczny symulator chodzenia. Przygodowy projekt autorstwa studia Second Guess, zatytułowanyNo Visitors Allowed, zadebiutuje na platformie Steam już za kilka godzin, przenosząc graczy do opuszczonego szpitala. Jest to kolejny, podobnie jak wczoraj debiutujący horror Flick, mroczny i krótki przygodowy tytuł, w którym nie zabranie graczom nadprzyrodzonych wrażeń.
No Visitors Allowedto psychologiczny horror, w rozgrywce typowej dla symulatora chodzenia, dlaktórego inspiracją stała się niepokojąca atmosfera gry P.T., a także mechaniką znaną z The Exit 8, w której wykrywamy zaistniałe anomalie. W grze zajmujemy się bowiem wykrywaniem takich zdarzeń, przenosząc się do zapętlonego w czasie szpitala z czasów postradzieckich.
Gracz będzie przemierzał korytarze opuszczonego szpitala. Gdy natknie się na jakąś dziwną anomalię, zobaczy coś lub kogoś kogo tu być nie powinno, musi zawrócić. Jeśli wszystko jest w porządku, może iść dalej, udając się na kolejne piętro, i stopniowo poznając tajemnicę tego miejsca.
Gra nie posiada dialogów mówionych, a jedynie interfejs w kilkunastu językach. Nie ma wśród nich polskiego.
Premiera No Visitors Allowed przewidziana jest na 20 listopada 2026 roku, na PC - Steam.
W połowie października na Steam swoją premierę miał pierwszy odcinek epizodycznej przygodówki, psychologicznego horroru zatytułowanego Silent Wounds - The Doll. Gra dostępna za darmo.
Nieco ponad miesiąc temu na platformie Steam, zasilając październikowe premiery gier przygodowych, miała epizodyczna przygodowa opowieść, antologia psychologicznego horroru, dostępna w pierwszej części, zupełnie za darmo. Przygodowy, epizodyczny horror, w rozgrywce wpisującej się w typowy symulator chodzenia, zatytułowany Silent Wounds - The Doll, gra w wersji Free to play to dzieło stworzone w pełni przez studio Lexip Games, mające na swoim koncie takie growe produkcje jak: Silence Channel i Silence Chanel 2, Them czy A Hole In My Room, w którą to grę również zagramy za darmo. Od dnia premiery przygodówka zbiera bardzo dobre oceny graczy.
Silent Wounds - The Doll to pierwszy odcinek epizodycznej, zrealizowanej w formie antologii przygodowej opowieści grozy, której każdy epizod opowiada zupełnie inną historię, zanurzając się w mroczne zakamarki ludzkiego umysłu. W grze nie natniemy się na potwory, nie będzie walki, ani konieczności używania broni. Tu przeraża prawda jaką wraz z fabułą odkrywamy. Pierwszy epizod owej antologii jest grą w pełni darmową.
Bohaterem odcinka zatytułowanego The Doll jest Victor, borykający się z obsesjami student, który wraca z Paryża do swojego rodzinnego domu. Wierzy, że w końcu jest w stanie ułożyć sobie życie. Wraca z dziwnym, specjalnym prezentem jakim jest lalka. Wkrótce zaczyna się izolować, co powoduje, że granica między rzeczywistością, a psychologiczną obsesją zaczynają się zacierać.
Gra jest typowym symulatorem chodzenia, nastawionym na eksplorację i rozmowy. Gracz doświadczy codziennego życia Victora, radząc sobie jednocześnie w niewytłumaczalnymi zdarzeniami jakie wokół niego się rozgrywają, z coraz mocniej rozpadającą się rzeczywistością. Kluczowymi momentami są rozmowy, a także stopniowe odkrywanie prawdy, którą odkrywamy dzięki czytaniu listów i zapisków w dzienniku. Niestety gra nie oferuje polskiej lokalizacji językowej. Jest dostępna natomiast w pełni po angielsku.
Silent Wounds - The Doll została udostępna w wersji Free to play, za darmo 15 października 2026 roku, w wersji na PC - Steam.
Serdecznie zapraszam do przeczytania recenzji przygodowego horroru, nastawionego na klimat, inspirowanego "Boską komedią" Dantego, wypełnionego łamigłówkami. Oto co myślę o The Alighieri Circle: Dante’s Bloodline!
Prawie miesiąc temu na komputerach i konsolach swoją premierę miała przygodowa gra w klimacie horroru, inspirowana "Boską komedią" Dantego, historia utrzymana w klimacie horroru, stawiająca jednak nie na dosłowne straszne, a na wyzwania logiczne. Grę studia ONE-O-ONE GAMES, mającego na swoim koncie mroczną przygodówkę The Suicide of Rachel Foster, której recenzję znajdziecie w dziale "Moja twórczość", wydaną dzięki Entalto Publishing, C&R Creative Studios, miałam okazję sprawdzić dzięki uprzejmości GOG.The Alighieri Circle: Dante’s Bloodline, bo o niej będę pisać w tym tekście, to ciekawa, acz krótka przygodowa opowieść, która oprócz klimatycznej grozy, ma do zaoferowania coś znacznie więcej. Co takiego? O tym w mojej recenzji.
The Alighieri Circle: Dante’s Bloodline to gra, w sposób bardzo luźny bazująca na kultowym już poemacie włoskiego poety Dantego Alighieri. Hołd dla zmarłej ukochanej, historia zabierająca czytelników przez bramy piekła, czyśćca oraz raju, została przeniesiona do gry, ale nie dosłownie. Średniowieczne arcydzieło literatury, przenika do growej historii w sposób mniej lub bardziej dosłowny, choćby przez obraz piekła, życia doczesnego, ale i poprzez narrację, tak charakterystyczną dla dzieło włoskiego poety.
W recenzowanej przeze mnie grze wcielamy się w człowieka obarczonego przeklętym dziedzictwem. Przed nim niełatwe zadanie zapieczętowania bram piekieł. Gabriele Alighieri należy do rodziny, która od wielu pokoleń, co trzydzieści trzy lata musi mierzyć się ze znikającą barierą między życiem rzeczywistym, a piekłem. By chronić swoją rodzinę, ale i świat, który może zostać pochłonięty przez moce piekielne, jak każdy członek jego rodziny, tak i teraz on, musi przeprowadzić pewien złożony rytuał, składający się z kilku prób.
Z tego względu przybywa do dawno nie odwiedzanej rodzinnej posiadłości, by tam akceptując odrzucane przez wiele lat przeznaczenie, przystąpić do realizacji rodowego planu ratowania siebie, najbliższych i świata. Otwierając portal do piekła, Gabriele wkracza do mrocznego, surrealistycznego świata złożonego z fragmentów jego życia, stając do kilku wyzwań, które mają za zadanie wypełnić rytuał i zamknąć bramy piekielne. Przemieszczając się między światem rzeczywistym, a nierealnym, acz podejrzanie znanym piekłem, zaczyna tracić nie tylko poczucie czasu, ale i jasność umysłu.
The Alighieri Circle: Dante’s Bloodline to psychologiczna podróż do źródła lęków, obaw i traum, z którymi od lat boryka się nie tylko nasz bohater, ale i jego rodzina. Złożoność i zależność rzeczywistości w postaci ogromnej posiadłości, i piekielnej otchłani, w której kierowani jesteśmy tajemniczym głosem, jest narracyjnym tłem trudniejszej, dającej do myślenia historii jego życia.
Klimat gry - poetycka groza
A ta rozpoczyna się w ogromnej posiadłości, budującej spokojny, acz tajemniczy nastrój grozy. Tak naprawdę recenzowany przeze mnie tytuł jest symulatorem chodzenia w klimacie thrillera, grozę traktującym raczej łagodnie. To surrealistyczna, poetycka opowieść z narracją, która najmocniej widoczna jest w piekielnych odmętach nierealnej, ale znajomej bohaterowi rzeczywistości.
Pierwsze chwile spędzamy jednak na spokojnej eksploracji posiadłości, w której ze strzępków wspomnień spisanych na kartach pamiętnika, poznajemy historię dotkniętej klątwą rodziny. Cykliczność przeklętego przeznaczenia, z którą spotkaliśmy się już w grach przygodowych, choćby w Black Mirror, którego recenzję i poradnik/solucję znajdziecie na moim blogu, staje się bodźcem do poznania większej, bardziej złożonej rodzinnej zależności i familijnych tajemnic.
Pełna poetyckość tej gry ujawnia się dopiero po przekroczeniu przez portal wprost do piekła, w którym nie ma ogni piekielnych, nie ma dosłownej brutalności, nie ma typowego gore. Gra nie stawia na dosłowne straszenie, choć nie stroni od sporadycznych "starszaków". Ot tu czy tam nagle pojawi się jakaś biegnąca postać, lub coś niespodziewanie do nas przemówi. Nie oznacza to jednak, że grozy w grze nie znajdziemy żadnej. Otóż piekielne czeluści, w które zapuszcza się growy protagonista przesiąknięte są surrealistyczną, przytłaczającą, bardzo zagadkową i duszną atmosferą. Kolejne strefy piekła, oddzielone powrotami do świata rzeczywistego, przynoszą jasne odniesienie do krwi, pojawiają się sygnały świadczące o smutku, zniewoleniu, a także pewnych uzależnieniach.
Poetyckość tegoż growego projektu mocno zarysowana jest również w tekstach, dialogach, ale przede wszystkich w monologach. Narrator prowadzący Gabriele'a przez kolejne bramy piekła jest poetycko tajemniczy, a jego przewodnictwo po piekle, ma nie tylko posmak mroku, ale i sporą dozę artystycznego wyrazu. W zupełnie inny rodzaj klimatycznej opowieści wchodzimy podczas sekwencji w posiadłości, w której od spokoju i luźnego, pozbawionego pośpiechu podróżowania po wielu lokacjach, stopniowo nasz niepokój napędzają niepokojące telefony, które wywracają rzeczywistość do góry nogami, nakazując kwestionować prawdę.
Rozgrywka - mroczny symulator chodzenia z zagadkami
The Alighieri Circle: Dante’s Bloodline to symulator chodzenia, ale skupiający się nie tylko na eksploracji i powolnym poznawaniu ścieżki fabularnej, ale stawiający również na przeróżne formy wyzwań umysłowych. W grze w klimacie grozy, w eksploracyjnym stylu, natkniemy się na elementy typowe dla przygodowych symulatorów, czyli wędrowanie po lokacjach, w przypadku komputerów za pomocą klawiszy WSAD, i kilku pomocniczych klawiszów. Znajdziemy tu również wiele przygodowych aspektów wpisujących się w przygodówkę logiczną. Oprócz mniej lub bardziej prostych minigier, przypominających nieco quick time eventy, w których musimy odpowiednio klikać na klawisze, gra ma do zaoferowania przeróżne zagadki logiczne.
W wyraźnie podzielonej rozgrywce, w której w posiadłości odpoczywamy od typowych umysłowych wyzwań, zaś wchodząc w piekło stajemy twarzą w twarz z często z mocno złożonymi zadaniami, znalazło się miejsce również na nawiązania, nie tylko do samej poetyckiego dzieła Dantego, ale i do chrześcijańskiej religii.
Obsługa gry, która niestety nie oferuje ręcznych zapisów, a jedynie te automatyczne, jak wspomniałam odbywa się za pomocą klawiatury. Do dyspozycji mamy nie tylko wspomniane wyżej cztery klawisze, ale również przycisk "crtl", który pozwoli nam kucać, bo przemieszczać będziemy się także wąskimi, klaustrofobicznymi korytarzami, bądź pokonywać przeszkody oraz klawisz "Tab". Te, aktywować będzie dostępną w posiadłości mapę. Ów przydany dodatek do rozgrywki pozwoli nam odnaleźć się w domostwie, które do malutkich raczej nie należy.
Opisywana przeze mnie gra została skonstruowana w taki sposób, by gracz nie pogubił się w jej poznawaniu. W tym celu dodano do rozgrywki jasno określone cele, które pojawiają się, i towarzyszą nam na ekranie, aż do momentu ich przez nas wykonania. Choć gra nie pogania nas, nie stawia na walkę i dosłowną przemoc, nie musimy przed niczym uciekać, nic nas nie goni, to mimo wszystko do rozgrywki dodano szybsze poruszanie się. Te aktywujemy za pomocą klawisza "shift". Nie liczyłabym jednak na ogromną prędkość poruszania się Gabriele'a, która nawet przez nas pospieszony, nie porusza się zaskakująco szybko.
W tej dość krótkiej grze przygodowej, przewidzianej na około 3-4 godzin, najwięcej uwagi poświęcimy jednak zagadkom. Nie są one ani zbyt łatwe, ani przesadnie trudne, ale kilka z nich może zatrzymać gracza na nieco dłużej. Celem naszej przygodowej podróży jest skompletowanie Piekielnych Pieczęci potrzebnych do zamknięcia bram piekła. Na szczególną uwagę, z mojego punktu widzenia, oczywiście, zasługuje łamigłówka nawiązująca do siedmiu grzechów głównych, łącząca zagadkę słowną z układanką.
Grafika - surrealizm i klaustrofobiczna groza w 3D
Najbardziej widocznie klimat surrealizmu buduje w opisywanym przeze mnie projekcie jego grafika, która nawiązuje go klaustrofobicznej, niejednoznacznej, często dość dziwacznej grozy. Piękny, acz momentami ponury, i przede wszystkim bardzo samotny, pozbawiony ludzi, przywołujący świadectwo bogactwa dom, to przeciwieństwo surrealistycznego, dusznego, przygnębiającego piekła. Bramy piekielne wiążące ciało i duszę, ale i plączące umysł, nie są jednak obrazowane graficznie jak coś wyjątkowo obrzydliwego, ohydnego, czy mocno wstrętnego. I owszem znajdziemy się w graficznej "smętności", z dominacją szarości nad kolorową barwą, ale w stonowanych kolorach nie braknie tu również krwistej czerwieni, zieloni, niebieskości czy intensywnej żółci.
Graficznie w tytule wykonanym w pełnym 3D widać mocny kontrast między światem rzeczywistym, a otchłanią piekła. Dwa światy są zupełnie różne. Posiadłość melancholijna, elegancka i arystokratyczna, jakby nie tknięta duchem czasu, piekło wyraziste, niezwykle tajemnicze, momentami koszmarne, podlegające zniszczeniu i deformacji.
Ważną rolę w graficznej otoczce owej gry stanowi oświetlenie, zabawa światłem, która najmocniej widoczna jest w trakcie niektórych logicznych zagadek, czy mini gier, jak choćby podczas ciągu zagadek z portalami i windami. Prowadzenie spętanych jakąś niewypowiedzianą siłą, obrazowanych czerwienią ludzi do równie barwnie krwistych portali, jest momentem zarówno urokliwym graficznie, jak i przejmującym.
Udźwiękowienie - mrok budowany dźwiękami
Jak już wspomniałam, The Alighieri Circle: Dante’s Bloodline nie jest typowym horrorem, choć klimat niepokoju i specyficznej, psychologicznej grozy, jest w grze mocno wyczuwalny. To gra która atmosferę ciężkości i swoistej niemocy umysłowej, trudności mierzenia się z trudnym przeznaczeniem, oprócz fabuły i grafiki, buduje również dźwiękiem.
Ścieżka muzyczna stanowi jeden z najważniejszych elementów budowania growego napięcia, formułowania poczucia strachu i niepewności. Poszczególne kręgi piekła, które podczas gry odwiedzamy, różnią się od siebie nie tylko dźwiękami otoczenia, a te potrafią być bardzo niepokojące, nie tylko w piekielnym świecie, ale i posiadłości, ale również motywami muzycznymi. Nie brakuje tu dziwnych szeptów, dochodzącego do naszych uszu zawodzenia, płaczu, czy tajemniczych stuków, kroków i tym podobnych dźwiękowych efektów.
Podczas każdego powrotu do piekła, w kolejnych jego lokacjach, zmienia się nie tylko ich graficzny wygląd, ale także oprawa muzyczna. Makabra łączy się tu z ciekawością, narrację potęgują dźwięki otoczenia i przyjemne barwy głosów, zarówno mężczyzny który prowadzi Gabriele'a po piekle, jak i samego protagonisty.
Gra dostępna jest w pełnej angielskiej wersji językowej, która może pochwalić się bardzo porządnym wykonaniem, dobrą aktorską głosową pracą. Niestety to kolejny przygodowy projekt, który nie doczekał się, choć dostępny jest w wielu tłumaczeniach w formie napisów, polskiej wersji językowej.
The Alighieri Circle: Dante’s Bloodline - podsumowanie recenzji
Podsumowując, The Alighieri Circle: Dante’s Bloodline to krótka, acz intensywna podróż w głąb ludzkiego umysłu, duszy, przeznaczenia, ale i traum. Opowieść, w sposób luźny i nie jednoznaczny inspirowana dziełem Dantego, przywodzi na myśl podróż przez udrękę, buduje grozę, ale nie w sposób dosłowny i obnażający przerażenie, ale subtelny, psychologiczny, czasami melancholijny, czasami mroczny.
Symulator chodzenia napędzany zagadkami, przy których spędzimy więcej czasu niż przy klasycznej eksploracji, przytykany jest minigrami, i powolniejszą, bardziej eksploracyjną, narracyjną i pełną zagadkowości mechaniką.
Ciężki klimat łączący zupełnie różne światy, rzeczywistości w postaci wielkiej posiadłości i surrealistycznego, często klaustrofobicznego piekła, potęgowany jest przez przyjemną dla oka, czasami dziwności grafikę. Całość doprawiona jest klimatyczną ścieżką dźwiękową i dobrą angielską wersją głosową, w której niestety brakło polskiego tłumaczenia.
Gra idealna dla lubiących atmosferyczne, psychologiczne thrillery, stawiające na narrację, eksplorację, ale i dla tych graczy, którzy lubię skupiać się nie tylko na fabule, ale i chętnie powysilają swoje szare komórki. Polecam.... warto!
Moja ocena 8/10.
Serdecznie dziękuję GOG za udostępnienie gry do recenzji.
The Alighieri Circle: Dante's Bloodline, klimatyczna gra przygodowa inspirowana "Boską komedią" Dantego, w której pieczętujemy bramy samego piekła, wczoraj miała swoją premierę na komputerach oraz konsolach.
Okazuje się, że listę wrześniowych premier gier przygodowych zasiliła w dniu wczorajszym kolejna gra, klimatyczna, bogata fabularnie i nie pozbawiona łamigłówek przygodówka, dla której inspiracją stała się "Boska komedia" Dantego. Gra nosi tytuł The Alighieri Circle: Dante's Bloodline, a jej twórcą jest studio ONE-O-ONE GAMES, mające na swoim koncie wydany w 2020 roku przygodowy symulator chodzenia The Suicide of Rachel Foster, którego recenzję znajdziecie w dziale "Moja twórczość". Gra obecnie jest mocno przeceniona na Steam, kupić ją można za niecałe 7 złotych. Miała otrzymać również seguel zatytułowany The Fading of Nicole Wilson, ale zrobiło się o nim cicho, a tytuł zniknął ze Steama. Wydaniem gry zajęły się studia Entalto Publishing, C&R Creative Studios. Jej demo wciąż jest dostępne do sprawdzenia na platformie Steam.
The Alighieri Circle: Dante's Bloodline, przygodowa gra w mrocznym klimacie, z wieloma łamigłówkami, inspirowana "Boską komedią" Dantego, to tytuł o którym na swoim blogu już pisałam. Przypomnę tylko pokrótce, że jest to przygodówka bez broni, i walki, w której wcielamy się w Gabriele Alighieriego, zwyczajnego człowieka uwikłanego w klątwę ciążącą na jego rodzie. Wraz z nim będziemy eksplorować piekło, próbując zapieczętować jego bramy, odprawiając tym samym pewien rytuał.
Ów tytuł jest klasycznym symulatorem chodzenia, w klimacie horroru, bez elementów walki i bez broni. Domeną gry jest jej przytłaczająca, mroczna atmosfera i wiele łamigłówek do rozwiązania. Gracz eksplorować w niej będzie rodową posiadłość naszego protagonisty, ale wkroczy także do koszmarnej rzeczywistości znanej jako "The Dive". Jego zadaniem będzie odzyskanie brakujących stron, które pozwolą mu ponownie zamknąć otwarte teraz bramy piekła.
Gra swoją premierę miała na Steam, GOG, Epic Games Store, PlayStation 5 i Xbox series X|S dnia 10 września 2026 roku. Nie jest dostępna z polskimi napisami. Demo wciąż do sprawdzenia.
Przygodowy symulator chodzenia, utrzymana w mrocznym klimacie grozy, psychologiczna opowieść o żalu, pamięci i odkupieniu, gra zatytułowana Impermanence ma swoją kartę na Steam, została pokazana na zwiastunie, i ma wstępną datę.
Na przyszły rok, na razie bez konkretów, przewidziana jest data premiery narracyjnego horroru psychologicznego, gry będącej symulatorem chodzenia, bez broni, walki i potworów, skupionej na fabule, narracji oraz eksploracji. Przygodowy projekt od studiów Bad Choices Loud Noises, Duckosaurus Games nosi tytuł Impermanence i można go dodawać do swojej listy życzeń na platformie Steam.
Impermanence to jak wspomniałam przygodowy horror psychologiczny nastawiony na narrację, eksplorację i powolne odkrywania świadomości. To gra w klimacie science-fiction o żalu, pamięci, żałobie i trudności w odpuszczeniu.
Przenosimy się w niej do teatru Orphen, który powinien być opuszczony. Wcielamy się w nim w mężczyznę, który wraca do niego w nocy, niosąc pudła z zabawkami, zdjęcia, trofea, rysunki. Wszystko to co związane jest z fragmentami życia jego syna, wmawiając sobie, że to tylko nauka, naprawa. Dzięki dźwiękowi w szumie pojawiają się jakieś inne dźwięki, a powietrzu maleńkie drobinki. Głosowi naszego bohatera odpowiadają echa.
Niechętny by pogodzić się ze stratą, nie pozwalający sobie na przepracowanie żałoby, wkrótce przekształca salę koncertową w sanktuarium pamięci. Wykorzystuje lewitacje akustyczną, pozwalającą stabilizować fragmenty tajemniczej obecności, próbując być silnym, broniąc się przed czymś znacznie starszym niż sama żałoba.
Wspomniana lewitacja akustyczna pozwoli na przyciąganie i unieruchamianie dusz. Budowanie sanktuarium z rzeczy należących do syna naszego protagonisty pozwoli na otrzymanie odpowiedzi. To co umieścimy i gdzie, ma znaczenie. Będziemy walczyć z entropią za pomocą dźwięku, światła i obsesji ojca, który próbuje naprawić dawne krzywdy. W tym horrorze psychologicznym, opartym na napięciu i emocjach nie natrafimy na walkę, nie natkniemy się na krew i potwory. Tytuł oferuje wiele zakończeń i będzie dostępny w pełnej angielskiej wersji językowej.
Gra ma mieć swoją premierę w 2027 roku, w wersji na PC - Steam. Dokładna data nie jest jeszcze znana.
Horror w rozgrywce wpisującej się w symulator chodzenia, gra, w której głównym wrogiem jest zimno, zatytułowany The Ice is Watching ma dokładną datę premiery. Grę można sprawdzić w dostępnym na Steam demo.
The Ice is Watching, mroźny koszmar w którym zimno jest naszym głównym wrogiem, gra której autorem jest Oguz Abdullah Celik, zaś wydaniem jej zajęło się Casayona Studio, ma dokładną datę premiery. W tą skupioną na przetrwaniu, zarządzaniu ciepłem i skradaniu się przygodową opowieść w klimacie grozy, zagramy z początkiem listopada. Tymczasem tytuł można sprawdzić w dostępnym na Steam demo.
The Ice is Watching to pierwszoosobowy horror psychologiczny, rozgrywający się w mroźnym koszmarze. Gramy w nim kobietą. Jej podróż zaczyna się od wskazówek z mediów społecznościowych. Wiedziona ciekawością i nadzieją, rusza w podróż. Ale w końcu deszcz zmienia się w śnieg, a droga znika z jej oczu. Dręczona pytaniem gdzie się znajduje dociera do chaty, przekonując się, że temperatura nagle spada, akumulator został zniszczony, a opony zniknęły. Staje się ofiarą, największych jej wrogiem jest mróz, ale i mężczyzna, który obserwuje ją z cienia.
Gra koncentruje się na przetrwaniu, zarządzaniu ciepłem i skradaniu się. Gracz będzie musiał kontrolować ciepło swojego ciała, zbierać drewno, palić w kominku. W rozgrywkę wbudowana jest sztuczna inteligencja tajemniczego kowboja, znanego jako "The Ice". Wykorzystywane są tu „jump scare'y”. Mężczyzna obserwuje, śledzi i poluje w oparciu o ruchy gracza i wydawane przez niego dźwięki.
W grze znajdziemy zagadki środowiskowe, podczas których będziemy zbierać części samochodowe, które pozwolą naprawić nasze auto. Przyjdzie przedzierać się przez labirynt psychologicznych pułapek i mrożących krew w żyłach nagrań audio.
Gra przewidziana jest na około dwie godziny, posiada unikalny styl artystyczny, który łączy surową estetykę mrocznego westernu z zimnym, sterylnym pięknem arktycznego grobowca.
The Ice is Watching swoja premierę będzie mieć na Steam, na PC 2 listopada 2026 roku. Jej demo dostępne jest na Steam.
W cyklu "darmowe na Steam" z pewnością pojawić się musi dobrze oceniany psychologiczny horror, gra w stylu symulatora chodzenia, przedstawiająca tajemnicę pewne pętli czasowej. Gra nosi tytuł The Lure i jest przygodówką Free to play.
Dawno nie dodawałam na bloga postów o darmowych grach przygodowych. Dziś zatem jedna z takich gier, przygodowy horror psychologiczny zatytułowany The Lure. Gra, która trafiła do mojego blogowego cyklu "darmowe na Steam" jest dziełem studia Roger Entertainment, w pełni darmowym i dość świeżym, bo swoją premierę na platformie Steam miała niespełna dwa tygodnie temu.
The Lure to gra w stylu symulatora chodzenia, bez broni i bez walki, w której należy zwracać uwagę na otoczenie, ale i stawiać czoła swoim lękom, uważając jednocześnie na to co czai się gdzieś z boku. Gracz przemierza w niej klimatyczne lokacje, odkrywając stopniowo wiele tajemnic. Przygodowy horror dostępny jest w pełnej angielskiej wersji językowej.
Wcielamy się w nim w detektywa, który poszukuje zaginionego partnera z pracy. W tym celu udaje się do jego mieszkania, trafiając tam do zadziwiającej pętli w żywym środowisku, odkrywając wskazówki ukryte w brzuchu imitatora, która pragnie go pożreć. Uwięziony w cyklu, który nigdy się nie kończy, będzie mierzył się w korupcją, która nęka to miejsce, stawiał pytania, próbował na nie odpowiedzieć i finalnie uciec.
Rozgrywka skupia się tu na odkrywaniu prawdy, rozglądaniu się, poszukiwaniu wskazówek, zbieraniu przedmiotów, które pomogą w śledztwie. Gra posiada realistyczną grafikę, ciekawy klimat, a rozgrywce towarzyszą równie klimatyczna muzyka i dźwięk, dynamicznie zmieniające się oświetlenie oraz efekty wizualne.
The Lure trafiała na Steam, w wersji na PC 16 lipca 2026 roku.
Miłośników przygodówek eksploracyjnych i opowieści o tajemnicach egipskich piramid, zaciekawić może przygodowy symulator chodzenia, dziwna i wciągająca opowieść zatytułowana Anubria.
Faceless Bear Games szykuje się do tegorocznej premiery przygodowej gry eksploracyjnej, w rozgrywce określanej jako symulator chodzenia, gry bez walki, a jedynie z klimatem horroru i prostymi zagadkami. Przygodówka nosi tytuł Anubria i ma swoje miejsce na platformie Steam.
W grze Anubria zanurzamy się w nieznane, wędrując po ośmiu poziomach, w rozgrywce przewidzianej na 2-3 godziny, wędrując po lokacjach, z których każda stworzona została ręcznie, i każda ma własną tajemnicę, a występujące w nich, lekkie zagadki, są wpisane w architekturę.
Gracz będzie uruchamiał starożytne mechanizmy znajdujące się w pewnej piramidzie, dokonując tego poprzez interakcję z otoczeniem. Każdy poziom to zagadka, a wszystko co potrzebne do jej wykonania, znajduje się na miejscu. Aby zmierzyć się z wyzwaniami będziemy obserwować otoczenie, szukać znajdujących się w nim wzorów.
Anubria to przygodówka niezbyt skomplikowana, ze spokojnymi momentami logicznymi i odkrywaniem. Jest projektem niezależnego, solowego twórcy, który przy tworzeniu swego przygodowego dzieła inspirował się zjawiskami internetowymi „Poolrooms” i „Liminal Space”. Gra ma dać poczucie bycia samemu w piramidzie, wykorzystując nie klasyczne straszaki, a strach przez nieznanym, samotnością i klaustrofobię. Twórcy przy projektowaniu niektórych zagadek pomóg jego przyjaciel.
Premiera przygodówki Anubria, na platformie Steam, na PC przewidziana jest na 2026 rok. Dokładna data debiutu nie została ogłoszona.