niedziela, 6 października 2024

Śmierć na Nilu, recenzja drugiego filmu z serii wyreżyserowanej przez Kennetha Branagha

Śmierć na Nilu, recenzja drugiego filmu z serii wyreżyserowanej przez Kennetha Branagha

Śmierć na Nilu, recenzja kolejnej kinowej ekranizacji kryminału Agathy Christie w reżyserii Kennetha Branagha. Przeciętniak w klimacie hollywoodzkim. 

Kryminały Agathy Christie to bez wątpienia dzieła ponadczasowe, mimo że pisane w jak dla nas, już mocno retro czasach. Autorka mająca na swoim koncie mnóstwo dzieł, napisanych zarówno pod własnym nazwiskiem, jak i pseudonimem, tworzyła zawiłości kryminalne, nie szczędząc trupów i zagadek, których zwykle czytając jej książki mogliśmy się jedynie domyślać, często będąc w błędzie co do podejrzanych, bądź sprawców mordów.

Przeczytaj także: 

Jest jednak książka pisarki, w której niezależnie od kryminalnej zagadki, pierwsze skrzypce gra intryga o podłożu miłosnym, ze złamanym sercem, które ciężko posklejać. Mowa o kryminale "Śmierć na Nilu", które to literackie dzieło na ekrany przeniósł dwa lata temu Kenneth Branagh, który wcześniej zechciał opowiedzieć swoją wersję Morderstwa w Orient Expressie. Aktor i reżyser zagrał w filmie pod tym samym tytułem, główną rolę, wcielając się ponownie w postać belgijskiego detektywa Herkulesa Poirota. Dziś postaram się opisać Wam jak sobie z tym poradził. 

Śmierć na Nilu – fabuła z miłosnym sznytem, i wspomnieniami

W Morderstwie w Orient Expressie reżyser i odtwórca roli detektywa Herkulesa Poirota rozwiązuje zagadkę mordu w tytułowym pociągu, próbując w zawiłości powodów każdego podróżnego znaleźć ten właściwy i morderczy, i oczywiście zabójcę. Gdy się mu to już udaje, na koniec filmu zostaje wezwany do Egiptu, by zbadać zagadkę śmierci na Nilu. Jest to oczywiście chwyt marketingowy zapowiadający kolejną ekranizację powieści Christie, jaką zamierza zekranizować brytyjski aktor i reżyser. 

W filmie Śmierć na Nilu nie zaczynamy jednak od razu od egipskich klimatów, a przenosimy się w czasie, wędrując w wydarzenia pierwszej wojny światowej i tego, jak Herkules Poirot dzięki swojej obserwacji i zdolnościom logicznego myślenia zdołał uratować swoich kolegów żołnierzy, sam zostając poważnie ranny. Oszpeconą twarz zasłonił wąs, pieczołowicie pielęgnowany, a który poleciła zapuścić jego ukochana żona. 

Po tej retrospekcji wracamy już w czasy, w jakich rozgrywa się właściwa opowieść w filmie Śmierć na Nilu, czyli do lat 30-tych, na razie do pewnego londyńskiego klubu, gdzie króluje blues. Tam detektyw jest świadkiem miłosnej sceny między pewną parą, Simonem i Jacqueline, których szczęście burzy przyjaciółka kobiety, niejaka bogaczka Linnet Ridgeway Doyle. Niedługo później, przebywając na zasłużonych wakacjach, Poirot spotyka swego przyjaciela, który zaprasza go na statek udający się do Egiptu, gdzie ponownie spotyka się z zakochaną, i świeżo upieczoną małżeńską parą. Na statku pojawia się także szalejąca z zazdrości i rozpaczy Jacqueline, której serce zostało złamane.

Detektyw, jak się szybko okazuje, zamienia urlop na pracę, otrzymując zlecenia zwracania bacznej uwagi na zakochaną desperatkę, która gotowa jest, jak sądzą państwo młodzi, niemal na wszystko. Tymczasem pilnowanie nie przynosi skutków, i Linnet zostaje zabita. Wkrótce odnaleziona zostaje także druga martwa osoba. Zaczyna się zatem śledztwo, które ma wyjawić sprawcę obydwu mordów. 

Śmierć na Nilu – retro w barwnym, egipskim stylu

Kenneth Branagh z lubością po raz kolejny przenosi widza w świat wykreowany przez pisarkę nie zmieniając go, i nie przenosząc do współczesności. Ten zabieg jest jak najbardziej trafiony, bowiem pozwala oddać klimat dzieł tej niezwykłej pisarki. Ale tym razem przepych miesza się ze wspomnieniami i okrucieństwami wojny, nawet gdy są one tylko niewielką częścią tej filmowej opowieści. Większą część, tego trzeba tu sobie powiedzieć, mocno rozwleczonego filmu, stanowią klasyczne lata trzydzieste, w retro stylu, muzyką tego okresu i strojami. Nie zabrakło przepychu i blichtru. Ale jak na opowieść o Egipcie, takie takich właśnie klimatów. 

Film jest bardzo kolorowy, strojny i gwiazdorski, trochę nad wyraz i na pokaz, co ma jednak swoją wartość i swój jakże miły do oka cel. Ten blask nadaje mu iście hollywoodzkiego stylu, takiego, który idealnie przenosi się na ekrany kin. Pamiętajmy bowiem, że film miał swoją premierę właśnie na srebrnym ekranie. Warstwa wizualna jest w tym przypadku imponująca, aż zapierająca dech w piersiach. Egzotyka naprawdę egzotyczna, a podróż statkiem nie wydaje się nudna i klaustrofobiczna. 

Śmierć na Nilu – czemu opowieść jest taka fabularnie dziurawa?

Książki pisarki mają tą zaletę, że pisane są w tak przebiegły sposób, że za nic nie jesteśmy w stanie domyśleć się kto jest mordercą. Autorka zgrabnie mili tropy, wprowadza w swoich książkach postaci, z których każda jest podejrzana, każda ma coś za uszami i każda ma jakie „ale” co do ofiary. Trudno się zatem połapać w zawisłościach kryminalnych i trzeba byłoby mieć umysł Herkulesa Poirota, by móc je zrozumieć.

Jedna z najbardziej rozpoznawalnych książek Christie, w wydaniu Kennetha Branagha ma jednak coś, co wcale nie sprawia, że jesteśmy zaciekawieni fabułą, bo jest ona tak dziurawa, że nie sposób nad tym zapanować. Klimat powieści pisarki rozmywa się, historia ciągnie się jak flaki z olejem, aż w końcu kryminalna zagadkowość całkiem znika, bo w sumie od początku wiemy kto i po co. Reżyser łapie za ogon zbyt wiele srok, przeskakując między postaciami, ich charakterologią, zachowaniem i motywami. Choć wydawać by się mogło, że każdy swój powód do zabicia ofiary ma, to motywy owego czynu obrazowane są w bardzo nieumiejętny sposób.

Chcemy czy też nie, jedynymi podejrzanymi są osoby, na które nasze podejrzenia podają od razu, bo same o tym wspominają. I nie odwiodą nas od tego dziwne i nieco śmieszne sceny, w których reżyser stara się przekonać nas, że to ta czy inna postać musi być zabójcą. Jasność sytuacji już niemal na początku opowieści odbiera filmowi tajemniczości i sprawia ból fanom twórczości Agathy Christie. 

Jednocześnie twórca Śmierci na Nilu stara się przemycić do swojej adaptacji powieści, coś więcej na temat samego Herkulesa Poirota, wracając do czasów I wojny światowej i początków jego zamiłowania do pracy detektywa. Wspomnienia mają dać rys tego co sprawiło, że znany jest z wielkich i pieczołowicie zadbanych wąsików, i co uczyniło z niego przemądrzałego mężczyznę o zamkniętym sercu. Wracamy do jego miłości, żony, którą stracił. Wiemy, że to go w jakiś sposób ukształtowało. Problem w tym, że żaden z tych wątków nie zostaje należycie poprowadzony, a jedynie liźnięty, a Branagh przeskakuje od sceny do sceny, każąc widzom się domyślać, zupełnie zapominając, że najważniejszym aspektem filmu powinna być historia kryminalna. A raczej nie jest. 

Śmierć na Nilu – aktorzy, których znamy i cenimy 

To co na pewno znajdziemy w kolejnej produkcji od Kennetha Branagha to gwiazdorska obsada. W roli detektywa ponownie on sam, uznany już aktor, ceniony i mający na swoim koncie mnóstwo filmowych ról. Mogliśmy go oglądać w innej, wspomnianej już ekranizacji książki Agathy Christie, a także w filmie Tenet, Dunkierka czy Mój tydzień z Marilyn czy Duchy w Wenecji. W swej roli wciela się w postać detektywa widzianego na swój własny sposób. Jednym się to podoba, innym nieco mniej.

W obsadzie jeszcze Gal Gadot (Wonder Woman, Wonder Woman 1984) jako Linnet Ridgeway Doyle, Armie Hammer (Rebeka, Kryzys) jako Simon Doyle i Emma Mackey (Sex Education, Barbie) w roli Jacqueline de Bellefort. To postaci, które stanowią głównych bohaterów tejże opowieści, i choć nie zachwycają aktorską kreacją, w swych rolach są całkiem okej.

Na ekranie zobaczymy w filmie jeszcze Annette Bening, Letitia Wrighta, Toma Batemana, Sophie Okonedo i Rose Leslie, więc aktorów znanych i cenionych, których już na ekranach kin mieliśmy okazję oglądać. 

Śmierć na Nilu – podsumowanie recenzji

Hmm… prawdę powiedziawszy nie wiem co mam napisać w podsumowaniu mojej recenzji, filmu, który ogląda się całkiem nieźle, ale do książki mu daleko, oj daleko… Niewątpliwie świetny aktor, jakim jest Kenneth Branagh, w roli reżysera ponownie spisał się raczej średnio. Opowieść jest zbyt rozciągnięta w czasie, momentami przynudza, a postaci płytkie i jednostronne. Nie pozostało nic z zagadkowości, z jakiej słyną książki pisarki. Wiemy kto zabił niemal z całą pewnością już od początku. Brakuje tajemnicy, dozy sekretów i nutki dreszczyku, który powinien towarzyszyć ekranizacjom powieści Christie. 

To, co zachwyca to klimat, którym Śmierć na Nilu ocieka. Lata trzydzieste są takie jakie być powinny, zarówno pod względem muzyki, jak i strojów. Piękne lokacje, atmosfera egipskich wakacji jest niemal namacalna, a urokliwa podróż statkiem, mimo na nim zamknięcia, nie straszna i nie przygnębiająco klaustrofobiczna. 

Nieco uroku, i zmiany atmosfery przepychu, jaką emanuje większa część filmu, i tego, na co wydaje się powinniśmy liczyć, czyli nonszalanckiej przemądrzałości Poirota, wnosi retrospekcja, w której poznajemy detektywa zanim nim został. Psychologiczny element opowieści wnosi do filmu nieco inności. Szkoda, że nie jest jednak mocniej rozbudowany, a poszczególne wątki, tworzące całość opowieści, nie są spójne, a mocno dziurawe. 

Jeśli jednak lubicie klimat lat 30-tych, filmy w gwiazdorskiej obsadzie, w iście hollywoodzkim stylu, no i oczywiście twórczość Agathy Christie to choćby dla tych elementów powinniście film obejrzeć, wiedząc, że nie jest to jednak filmowe dzieło pełne zachwytów, a kolejny filmowy przeciętniak. 

Film Śmierć na Nilu dostępny jest na Disney+



Duchy w Wenecji, recenzja trzeciego filmu Kennetha Branagha. Zabawa formą i stylem

Duchy w Wenecji, recenzja trzeciego filmu Kennetha Branagha. Zabawa formą i stylem

Duchy w Wenecji, kryminalny horror od Disneya już dostępny na platformie Disney+. Zapraszam do mojej recenzji trzeciego filmu od Kennetha Branagha, który tym razem bawi się formą i stylem.

Na polskiej platformie Disney+, (na zagranicznych nieco wcześniej), udostępniono jakiś czas temu trzeci film Kennetha Branagha, o przygodach postaci znanej z kart powieści Agathy Christie, czyli detektywa belgijskiego pochodzenia, Herkulesa Poirota. Nowy film tegoż reżysera nosi tytuł Duchy w Wenecji, i do serwisu streamingowego od Disneya, który boryka się z wieloma problemami, głównie brakiem filmowych hitów, trafił stosunkowo szybko.

Przeczytaj również:

Kryminał, który stał się horrorem, nie cieszył się wielką popularnością w kinach, więc jego trafienie na VOD miało podreperować ten stan rzeczy. Do kina na film nie mogłam się wybrać, więc skorzystałam z okazji, by sprawdzić tytuł na Disney+. Co o nim myślę znajdziecie w mojej recenzji, do której przeczytania bardzo serdecznie zapraszam. 

Duchy w Wenecji – trzeci film z serii o sławnym detektywie

Kenneth Branagh, brytyjski aktor i reżyser, urodzony w Irlandii ma na swoim koncie już trzy produkcje, które w sposób bardzo, ale to bardzo luźny bazują na twórczości mistrzyni opowieści kryminalnej, jaką była i wciąż jest nieżyjąca już, oczywiście, Agatha Christie. W roku 2017 mogliśmy oglądać Morderstwo w Orient Expressie, które skupiało się głównie na postaciach, tajemniczym mordzie i w którym po raz pierwszy mogliśmy zobaczyć jak w rolę Herkulesa Poirota wciela się wspomniany aktor i reżyser. Dla lata temu na ekrany kin trafił kolejny film, Śmierć na Nilu, w którym ten sam aktor, w tej samej roli mierzył się z zagadką zabójstwa z zazdrości.

Oba te filmy miały wspólny mianownik – hollywoodzką obsadę, tego samego aktora w roli detektywa, i niezwykle przewidywalną i raczej nudną fabułę, która niczym nie mogła nas zaskoczyć. Kryminały były przeciętniakami, które można było obejrzeć, ale ich darowanie sobie, nie wyrządziłoby nikomu większej krzywdy. We wrześniu zeszłego roku zmianę poglądu na opowieść o Herkulesie miał przynieść film Duchy w Wenecji, o którym podobnie jak w przypadku dwóch poprzednich tytułów sporo się mówiło, i pokazywało. Do sieci trafiały bowiem coraz to nowsze filmowe jego zapowiedzi, które tajemnicą i przede wszystkim mrokiem, zachęcały do pójście na film do kina.

W przeciwieństwie do swoich poprzedników, trzeci tytuł z serii, także bazujący, w sposób bardzo luźny na powieści pisarki Agathy Christie, tym razem na "Wigilii Wszystkich Zmarłych" nie stał się tylko klasyczną kryminalną opowieścią, bowiem jego twórca postanowił pójść w nieco innym kierunku, zamieniając kryminał w coś na wzór horroru. Znana, świetna obsada aktorska, klimat gotyku, tajemnicy i mord to nie wszystko, co reżyser przemycił do tej produkcji. Postawił na klimat, który zbudował niestety dość niefortunnie, zapominając, że groza to nie wszystko, by film był ciekawy, a zagadka….. zagadkowa. 

Duchy w Wenecji – o czym opowiada fabuła?

Akcja filmu rozgrywa się w dzień, a właściwie noc przed świętem zmarłych, czyli przed Halloween, w Wenecji. Tam przebywa już, od jakiegoś czasu, pragnący przejść na emeryturę i porzucający śledztwa, detektyw Herkules Poirot. Niestety anonimowość i spokojna emerytura nie jest mu pisana. Pewnego dnia pojawia się u niego dawna znajoma, pisarka, z którą pracował nad jedną ze spraw, która, jak się okazuje, potrzebuje pomysłu na kolejną książkę. 

Kobieta interesuje się postacią pewnego medium, niejakiej pani Reylonds, która podobno umie kontaktować się z duchami. Uwagę Ariadne Oliver przykuwa także pewna posiadłość, w której niegdyś dokonano strasznego czynu. Od tej pory miejsce to słynie jako nawiedzone, i podobno przywiodło do szaleństwa córkę właścicielki zamczyska, Roweny Drake. W posiadłości ma odbyć się seans spirytystyczny, w którym medium skontaktuje się z duchem zmarłej dziewczyny.

Detektyw Herkules Poirot, na prośbę przyjaciółki ma udowodnić, albo zaprzeczyć wiarygodności seansu. Problem w tym, że z pozoru błahe zadanie przeradza się w klasyczne śledztwo, kiedy to w nocy ktoś dokonuje mordu na medium. Podejrzanymi w zabójstwie są w tym wypadku nie tylko żywi, ale i umarli. 

Duchy w Wenecji – coś w filmie jednak nie zagrało jak należy

Duchy w Wenecji to pewna wariacja na temat grozy. Autor tegoż filmowego projektu postanowił zabawić się z widzem, i zamiast klasyki kryminału, stworzyć coś na wzór horroru. Ale nie do końca. Nie jest to bowiem klasyczne straszydło, a jedynie mroczna historia, rozgrywająca się w równie mrocznym miejscu i czasie. Otóż historia toczy się, dzień przed świętem Halloween, w zamczysku, które jest równie tajemnicze, jak tajemnicza jest jego przeszłość. 

Duchy, opowieść o czynach jakie niegdyś rozegrały się w tym miejscu, tajemnicza psychiczna choroba i stan umysłu głównych postaci filmu może sprawić, że poczujemy pewien niepokój. Grozę jednak zamieniono tu na psychologiczną rozgrywkę we wnętrzu osobowości człowieka. Poznajemy problemy ludzi zamkniętych w tym miejscu przez burzę, sztorm szalejący za oknem. Śledzimy pewne załamanie Herkulesa Poirota, który przeżywa kryzys wieku średniego. 

Złożonością postaci Kenneth Branagh chce się z nami bawić, i nią budować klimat, przytykając go gdzieniegdzie grozą, ale ułagodzoną i kryminalną, bardzo, jak się okazuje….., logiczną. Dodatkowo reżyser postanowił pobawić się ujęciami kamery, która w wielu momentach operuje w taki sposób, jakby sceny kręcone były z kamery niesionej przez postać, albo z telefonu. Trochę nawiązuje to do filmów grozy, takich jak Blair Witch Project. Problem w tym, że taki klimat nie pasuje do atmosfery gotyku, szczególnie, jeśli takie sceny i zdjęciowe ujęcia pojawiają się sporadycznie. 

Ponieważ większa część filmu kręcona jest w znanym z poprzednich dzieł stylu, takie zmiany ujęć kamery wprowadzają pewne zamieszanie, albo zmieszanie. W pewnym momencie miałam wrażenie, że coś niedobrego dzieje się z projekcją filmu na Disney+. A może po cichu liczyłam na jakiś błąd, bo taka forma kręcenia scen, zwyczajnie mi się nie podoba.

Duchy w Wenecji – aktorsko przyzwoicie, choć bez rewelacji

Recenzowana przeze mnie produkcja, to jak wszystkie filmy wspomnianego reżysera to tytuł, w którym nie mogło zabraknąć filmowych gwiazd. Oprócz wspomnianego Herkulesa Poirota, w którego wcielił się Kenneth Branagh, znany nie tylko z dwóch filmów o sławnym detektywie, ale i świetnie przyjętego filmu Oppenheimer czy produkcji Tenet, w obsadzie iście hollywoodzko. Aktor i reżyser jest Herkulesem znanym z dwóch poprzednich odsłon, całym sobą, a jego styl grania właściwie niczym nowym się nie wyróżnia.

Do swoich ról świetnie przygotowali się także Tina Fey (Zbrodnie po sąsiedzku, Gorzkie wino), która zagrała przyjaciółkę Herkulesa, pisarkę Ariadne Oliver. Niczego zarzucić nie można Kelly Reilly (Eight for Silver (The Cursed), Yellowstone) w roli zaborczej i tajemniczej matki Roweny Drake. Jako medium wystąpiła nagrodzona Oscarem Michelle Yeoh (Wszystko wszędzie naraz, Wiedźmin: Rodowód krwi), która zagrała panią Reynolds. Świetnie w swojej roli odnalazł się także aktor młodego pokolenia Jude Hill (Belfast, Dungeons & Dragons: Złodziejski Honor) jako Leopold Ferrier. 

W obsadzie filmu znaleźli się jeszcze: Riccardo Scamarcio jako policjant Vitale Portfoglio, Kyle Allen jako były amant córki właścicielki domu Maxime Gerard, Camille Cottin jako Olga Seminoff, Emma Laird jako Desdemona Holland i Ali Khan jako Nicholas Holland.

Duchy w Wenecji – filmowy przeciętniak, czyli podsumowanie recenzji

Miałam okazję obejrzeć wszystkie trzy filmy z Herkulesem Poirotem, od Kennetha Branagha  i tylko dwie recenzować. Ale każda z tych produkcji niestety nie rzuciła mnie na kolana, nie sprawiła, że nie wiedziałam jak potoczy się fabuła, ani nawet zbyt mocno nie przyciągnęła mnie do ekranu. Każdy ten film borykał się z narastającą nudą, przegadaniem i brakiem zagadki, której tak naprawdę nie było. 

Niestety to samo mogę napisać w podsumowaniu trzeciego filmu reżysera. Duchy w Wenecji, mimo stawiania na nowe, czyli przeobrażeniu kryminału na gotycki, mroczny horror ze zjawiskami paranormalnymi……, a przynajmniej tak to możemy odbierać na początku, znów zamyka się w tych samych ramach. Problemem staje się nuda, narastająca z każdą kolejną minutą filmu. Zmorą jest  przewidywalność fabularna. Już niemal na początku wiedziałam kto jest mordercą, a tego (nawet jeśli czytam książkę, a nie czytałam), nie lubię. Na dodatek zdjęcia i forma prowadzenia kamery, trochę nawiązująca do znanych tytułów grozy, wcale tu nie pasujących, wprowadzała mnie w zażenowanie. Być może ten efekt, taka zabawa perspektywą, spodoba się widzom, ale mnie do klimatu gotyckiej opowieści i tajemnicy, jakoś nie pasuje. 

Niczego nie można zarzucić natomiast aktorom wcielającym się w postaci w filmie. Jak już wspomniałam to znani aktorzy Hollywood, także Oscarowi, którzy, jak na nich przystało, spisują się świetnie, a w swych rolach, nawet tych dziecięcych, są bardzo przekonywający. 

Duchy w Wenecji to film, który z pewnością Was nie zawiedzie. Może wlać nieco świeżości w to co już Kenneth Branagh miał okazję nam pokazać. Nie spodziewajcie się jednak wielkich filmowych uniesień, a ponownie raczej przeciętności, z nutą inności, która przypaść do gustu może zwolennikom gotyckich horrorów. Ale jeśli ci liczą na grozę z prawdziwego zdarzenia, to niestety tej się w filmie nie doczekają. Opisywana przeze mnie produkcja to bowiem własna wizja reżysera na opowieść, idealnie wpisującą się w klimat Halloween, w jakim to czasie owa kryminalna historia się rozgrywa. Ot kolejny przeciętniak, który do kina mniej się nadaje, a do serwisu streamingowego może pasować. 

Duchy w Wenecji można oglądać na Disney+.

Wychwood Hollow, legenda o wiedźmie z Kornwalii

Wychwood Hollow, legenda o wiedźmie z Kornwalii

 


Przygodowe "wskaż i kliknij" w mrocznym klimacie, z poszukiwaniem duchów i odkrywaniem legendy pewnej wiedźmy ma do zaoferowania Shadow Tor Studios w nadchodzącym projekcie przygodowym zatytułowanym Wychwood Hollow.

Wychwood Hollow szczególnie spodoba się graczom, którzy lubią tematykę poszukiwania duchów i eksploracje w środowisku w którym działa nadprzyrodzona siła i posługiwanie się narzędziami do jej ujawniania. Przygodówka, którą twórcy określają jako point-and-click nie ma jeszcze swojej daty premiery, ale ma swoje miejsce na platformie Steam, gdzie można ją dodawać do listy życzeń. 


Wychwood Hollow rozgrywa się w Kornwalii, a gracz wciela się w postać, której zadaniem jest zbadanie legendy Elizy Trewithian, wiedźmy z Kornwalii, która nawiedza stary dębowy las, gdzie umarła w 1793 roku, rozszarpana przez myśliwskie psy z Trelawney Manor. Gracz będzie miał za zadanie dowiedzieć się czy Eliza szuka zemsty, czy tylko daje o sobie znać, by pamiętać jej historię.



W pracy poszukiwacza duchów, wyposażonego we wszystkie niezbędne przedmioty pomaga protagoniście grupa badaczy badaczy zjawisk paranormalnych, którzy prowadzą badania na temat Elizy Trewithian, kobiety uznanej jako wiedźma parająca się czarami, a także są posiadaczami starych dokumentów. 

Eksplorując grę będziemy wszelkimi sposobami dokumentować istnienie wiedźmy, zbierając dowody, rozszyfrowując stare dokumenty, jednocześnie stosując się do porad profesjonalnych badaczy zjawisk paranormalnych. Staniemy się osobą polującą na duchy, mając możliwość odwrócenia się o 360 stopni. 



Podczas grania w Wychwood Hollow będziemy używać nagrań EVP na dyktafonie, kamery noktowizyjnej, detektorów EMF i innych oraz podążać za duchowymi wskazówkami słyszanymi przez Ghost Box. Dodatkowo poznamy zeznania świadków, którzy widzieli nadprzyrodzone aktywność.

Gra ma mieć swoją premierę na PC - Steam. Data premiery nie jest znana.

sobota, 5 października 2024

Broken Sword - Shadow of the Templars: Reforged - poradnik/solucja

Broken Sword - Shadow of the Templars: Reforged - poradnik/solucja


Znajdujecie się w poradniku/solucji, szczegółowym opisie przejście odnowionej wersji pierwszej części Broken Sword, czyli gry Broken Sword - Shadow of the Templars: Reforged. W razie problemów zachęcam do skorzystanie z poradnika. 

Broken Sword - Shadow of the Templars: Reforged jest to odnowiona wersja pierwszej odsłony serii Broken Sword, gry Broken Sword - Shadow of the Templars, w której jako George Stobbart i Nico Collard próbujemy rozwiązać zagadkę tajemniczego zamachu bombowego. Ta wiedzie naszych bohaterów w tajemnice Zakonu Templariuszy.

Poradnik/solucja, w której się znajdujecie zawiera opis przejścia gry od fabuły, po zagadki i możliwość śmierci bohatera, na którą w grze można się natknąć. To jaka jest Reforged opisywać nie będą, gdyż znajdziecie to recenzji. Link poniżej.

Warto także przeczytaćBroken Sword - Shadow of the Templars: Reforged - recenzja

UWAGI NA TEMAT PORADNIKA/SOLUCJI

Gra pod względem rozgrywki nie różni się niczym od Broken Sword - Shadow of the Templars. Istotne elementy w poradniku została odpowiednie przeze mnie oznaczone.

  • zebrane przedmioty - pogrubienie, kolor czerwony;
  • zagadki i zadania - pogrubienie;
  • różne opcje przejścia gry, równe możliwości - kursywa, kolor niebieski;
  • wątek fabularny - kursywa
Miłej zabawy! 

Chapter 1 - Paris in the Fall

FRANCJA

Kawiarnia 

Siedzisz sobie spokojnie, delektując się kawą, a tu znikąd pojawia się klaun, który przy pomocy akordeonu, a właściwie schowanej za nim bomby, wysadza w powietrze francuską kafejkę. 

Po otrząśnięciu się z szoku wywołanego wybuchem, i odkopaniu z parasola, podejdź do lampy i zabierz leżącą tam gazetę

Możesz ją oczywiście poczytać. 

Wejdź do kawiarni. Pod zgliszczami z prawej strony znajdziesz ciało zabitego mężczyzny. Kliknij na niego, aby przeszukać zmarłego. 

Nic się jednak o nim nie dowiesz, nie posiada przy sobie żadnych dokumentów. 

Podejdź więc do nieprzytomnej kelnerki i klikając na nią, posadź ją na krześle. Porozmawiaj z nią.

Poprosi cię o butelkę alkoholu, bez którego nie jest w stanie odpowiadać na pytania. 

W tym miejscu jest możliwość różnego przejścia gry. Możemy kelnerce nie dać alkoholu i powiedzieć jej prawdę na temat śmierci mężczyzny. Wtedy zemdleje i nic od niej się nie dowiemy. Inaczej ma się sytuacja kiedy podamy jej butelkę brandy. Wtedy nawet jeśli powiemy jej, że mężczyzna nie żyje (a możemy kłamać), kelnerka nie straci przytomności. Możemy również nie dać jej alkoholu, i nie powiedzieć, że mężczyzna nie żyje, a również będziemy mogli z nią porozmawiać. 

Podejdź do baru i zabierz stojącą tam flaszkę, a następnie podaj ją kobiecie. Teraz spokojnie możesz z nią porozmawiać na wszystkie tematy. 

Dowiesz się, że mężczyzna był nerwowy, a klaun wchodząc do kawiarni zabrał jego walizkę, i zostawił na taborecie akordeon z bombą. 

Po dość długiej rozmowie wyjdź z kawiarni i udaj się prosto do mężczyzny kopiącego dół. 

Po chwili pojawi się policja, która poprowadzi Georga z powrotem do kawiarni, chcąc zadać mu kilka pytań. 

Odpowiadaj więc na pytania inspektora Rosso, w dowolny sposób. Po skończonym przesłuchaniu dostaniesz od niego wizytówkę. Wyjdź na zewnątrz. Spotkasz tam uroczą dziennikarkę, Nico. Porozmawiaj z nią na wszystkie tematy, dwa razy poruszając temat klauna. 

Nico wydaje się wiedzieć coś o klaunie. Powie nam również, że mężczyzna nazywał się Plantard. 

Gdy porozmawiamy na temat klauna drugi raz, zanim wybierzemy inne opcje dialogowe, te znikną. Nico da nam wizytówkę, i odejdzie. 

Od niej także otrzymasz wizytówkę z numerem telefonu. Gdy odejdzie, udaj się ponownie do człowieka kopiącego dół, porozmawiaj z nim.

Dowiesz się, że widział mężczyznę z walizką. Ten zatrzymał się nawet przy nim podziwiając jego pracę. 

Na koniec wręcz mu gazetę. 

Zapalony gracz, stawiający na wyścigach konnych odejdzie. 

Teraz spokojnie możesz obszukać jego walizkę z narzędziami, znajdującą się w namiocie. Znajdziesz w niej klucz do kanałów. Wróć w okolice kawiarni i udaj się w lewo, do bramy. Dotrzesz na tyły domu, trochę tu bałagan, ale cóż. Przyjrzyj się kanałowi, po czym użyj na nim klucza do kanałów. 

Georg zejdzie na dół. 

Kanały 

Przejdź kawałek do przodu. Podnieś leżący na ziemi, czerwoną piłeczkę. Będzie to czerwony nos znajomego już tobie klauna- zamachowca. Kieruj się dalej do przodu, a znajdziesz kolejne przedmioty. Na ziemi chusteczkę, a na prętach, przy drabinie, kawałek materiału. Poszukiwania w kanałach zakończone. Wespnij się na górę po znajdującej się tu drabinie. 

Włazem kanałowym trafisz na podwórko, na którym stoi wąsaty mężczyzna. 

Pokaż mu wizytówkę inspektora Rosso, podszywając się pod niego, po czym porozmawiaj z nim. Pokaż mu też kawałek materiału, znaleziony w kanale, a następnie pomów z nim na temat garnituru.

Otrzymasz informacje o krawcu, który mógł uszyć takowe ubranie, oraz poznasz jego numer telefonu.

Po skończonej pogawędce wąsacz wypuści cię na zewnątrz. Podejdź do telefonu, znajdującego się z lewej strony namiotu robotnika i zadzwoń do krawca Todryka. 

Rozmowa nie przyniesie większych rezultatów. 

Zadzwoń więc do Nico. Zaprosi cię do swojego apartamentu. Skieruj się na prawo. Pojawi się mapa z nową lokacją: Rue Jarry, kliknij na nią. Trafisz pod dom Nico. 

Dom Nico

Podejdź do kwiaciarki i porozmawiaj z nią na wszystkie tematy. 

Przepowie nam przyszłość, powie także jak otworzyć drzwi domu, w którym mieszka Nico. 

Wejdź do domu Nico i porozmawiaj z nią, po czym pokaż jej znalezione w kanale rzeczy, tj. nos klauna, oraz kawałek materiału. W zamian dostaniesz zdjęcie pewnego człowieka

Dowiedz się nieco więcej o klaunie i jego morderstwach. Pokazując nos klauna dodana zostanie nowa lokacja, sklep z kostiumami. 

Ponownie zadzwoń do krawca i ponownie niewiele się uda od niego wyciągnąć. Wyjdź z domu Nico i idź do mapy, na lewo. Pojawi się kolejna lokacja. Kliknij na napis: La risee du monde. Trafisz do sklepu z kostiumami. 

Chapter 2 - Khan's Manuscript

FRANCJA

Sklep z kostiumami 

Podejdź do lady i porozmawiaj ze sprzedawcą. Pokaż mu nos klauna, zdjęcie i chusteczkę. Dowiesz się cennych informacji.

Poznamy nazwisko mężczyzny ze zdjęcia - KhanDowiemy się także, ze Khan wypożyczył także inny kostium, wróżki. 

Po skończonej rozmowie sprzedawca uściśnie ci rękę, traktując cię brzęczkiem. Z nową zdobyczą opuść sklep. Wróć do Nico.

Dom Nico

Powiedz jej, czego się dowiedziałeś, Znów zadzwoń do Todryka. 

Tym razem dowiesz się, gdzie przebywa poszukiwany przez ciebie człowiek o nazwisku Khan. 

Wyjdź do mapy. Kliknij na nową lokację: Hotel Ubu

Hotel Ubu

Znajdziesz się przed hotelem. Przy wejściu stoi dwóch podejrzanie wyglądających mężczyzn. Wejdź do środka i porozmawiaj z kobietą grającą na pianinie, oraz z mężczyzną czytającym gazetę. Ponownie podejdź do Lady Piermont i pokaż jej zdjęcie Khana. 

Rozpozna na nim mężczyznę, który ją oszukał. Dowiemy się także, że schował jakiś papier do hotelowego sejfu. 

Podejdź do recepcji i pogadaj z facetem za ladą. 

Niestety George niczego do sejfu nie włoży. Mężczyzna nie będzie zbyt pomocny. 

Zwróć uwagę na klucze, wiszące z prawej strony. Spróbuj ich dosięgnąć. 

Niestety, dopóki recepcjonista patrzy, nie jest to możliwe. 

Porozmawiaj z nim ponownie, będzie nieubłagany. Podejdź więc do Lady Piermont i w rozmowie poproś ją o pomoc w odciągnięciu recepcjonisty. Gdy tylko mężczyzna uda się schować kuferek kobiety, sięgnij po klucze i skieruj się na schody, do pokoi hotelowych. Na pierwszych drzwiach z prawej strony użyj klucza i wejdź do środka. Przejrzyj szafę, szafkę nocną, przy łóżku, niestety nic ciekawego nie uda ci się znaleźć. Skieruj się do okna, a następnie, wyjdź nim na gzyms.

Podejdź do następnego okna, po czym wejdź do środka. Trafiłeś do pokoju Khana. Przeszukaj szafę, szafkę nocną, łóżko - bez rezultatów. Zrezygnowany, spróbuj wyjść na zewnątrz. 

Po chwili zobaczysz nadchodzącego Khana. 

Szybko schowaj się w szafie i czekaj co będzie dalej. 

Mężczyzna, przebierze się, pozostawiając na łóżku marynarkę. 

Gdy wyjdzie z pokoju, przeszukaj pozostawione ubranie. Znajdziesz tam zapałki i kartę ID. Wyjdź z pokoju, a następnie z hotelu.

Zostaniesz przeszukany przez gangsterów, stojących przed wejściem do hotelu. 

Wróć więc do hotelu i podejdź do recepcji. Pokaz pracownikowi ID, niestety nie pozwoli ci się dostać do sejfu. Wobec tego, podejdź do niezawodnej pani Piermont i jej też okaż ID, pomoże ci uzyskać ukryty w sejfie manuskrypt. 

Gdy wyjdziesz ze schowanym w kieszeni manuskryptem przed hotel, Flap przeszuka Goerge'a, znajdzie go, a o chwili nasz bohater straci życie, a jego ciało zostanie wrzucone do rzeki. 

Ponieważ nie możesz z nim wyjść poza hotel, wróć do pokoju hotelowego i podejdź do okna. Wyjdź nim na zewnątrz i spójrz na dół, na bruk. Wyrzuć tam manuskrypt, po czym wyjdź z hotelu.

Udaj się po manuskrypt, leżący za domem. 

George zabierze go, a następnie uda się do Nico.

Dom Nico

Razem będziecie omawiać manuskrypt. 

Od Nico dowiesz się też, kto może ci pomóc. 

Udaj się więc do mapy i kliknij nową lokację: Musee Crune. 

Muzeum

Wejdź do muzeum. Porozmawiaj z znajdującym się tam strażnikiem, a następnie zwróć uwagę na oszkloną gablotę na środku pomieszczenia. Podejdź do niej i kliknij. 

Znajduje się tam taki sam trójnóg jak na manuskrypcie. George będzie wiedział, gdzie ma się teraz udać. Celem będzie Irlandia. 

Wyjdź do mapy, wybierz lotnisko, a tam i kliknij kolejną lokację o nazwie: Lochmarne.

Chapter 3 - Peagram's Gem

IRLANDIA

Pub

Przyjechałeś do Irlandii w poszukiwaniu cennych informacji, dotyczących tajemniczego manuskryptu. Znajdziesz się przed pubem, przy którym stoi chłopiec.

Podejdź do niego i porozmawiaj. Po zamianie kilku zdań, wejdź do pubu i podejdź do starego człowieka siedzącego przy stoliku w głębi sali. Porozmawiaj z nim. 

Bawi się on sznurkiem, który odkłada, gdy chce się napić piwa.

Gdy tylko kichnie i odstawi drucik, zabierz go szybko ze stolika. Podejdź do człowieka siedzącego z przodu i porozmawiaj z nim.

Nazywa się Filzgerald i wydaje się nerwowy.

Następnie udaj się do baru i porozmawiaj z siedzącym tam chudszym mężczyzną, oraz z jego współtowarzyszem, który nazywa się O'Brian.

Od niego dowiemy się dużo więcej. Między innymi o profesorze, nazwiskiem Peagram, który pracował w zamku i o kamieniu, który znalazł. 

Ponownie podejdź do Filzgeralda zajmującego stolik na środku pubu i znów z nim porozmawiaj. Po skończonej rozmowie, wyjdź z pubu i porozmawiaj z chłopcem. Dowiesz się cennych informacji. 

Między innymi o tym, że Filzgerald pracował z profesorem, od którego dostał jakieś pudełko. Widzieliśmy, że ściska jakieś na stoliku, i nerwowo spogląda na zegarek. 

Wróć do środka i podejdź do baru. Zauważysz tam, na ladzie, zielony ręcznik. Gdy tylko szczuplejszy mężczyzna podniesie rękę, żeby napić się piwa, ty szybko zabierz ręcznik. Porozmawiaj ze szczuplejszym facetem, w rozmowie proponując mu szklaneczkę piwa. Dowiesz się wielu ważnych informacji. Skieruj się więc do Filzgeralda i pogadaj z nim. 

Gdy ten, wystraszony, ucieknie z pubu, wyjdź na zewnątrz i porozmawiaj z przerażonym chłopcem, świadkiem porwania. Opowie ci, co się wydarzyło. 

Zwróć uwagę na otwartą skrzynkę, znajdującą się na ścianie. Pogrzeb w niej troszeczkę, a następnie wróć do baru.

Poproś barmana o szklaneczkę piwa. Niestety oświadczy ci, że zmywarka nie działa. Wobec tego pokaż mu ID. Poprosi cię o naprawianie maszyny, stojącej przy ścianie. Podejdź do niej i kliknij na wtyczkę, a następnie użyj na niej druta. Udaj się do piwnicy i kliknij na dźwigni w głębi pomieszczenia. Nic się nie zdarzy, wobec tego wyjdź na górę. Opuść pub i podejdź do kraty i otwórz ją. 

Po chwili pojawi się Khan. 

Po krótkiej rozmowie wróć do pubu i zejdź do piwnicy. Przez otwartą kratę wpada do niej światło.

Georg zauważy leżący na podłodze kamień i zabierze go

Podejdź do umywalki, odkręć wodę, a następnie zmocz zielony ręcznik. Wejdź na górę, po czym wyjdź na zewnątrz. Skieruj się do zamku, idąc ścieżką w prawo, do góry. Podejdź do mężczyzny siedzącego na sianie i pogadaj z nim na temat porwania, aż do momentu jego odejścia. Wespnij po ścianie na górę, po czym spróbuj wejść na mur. 

Niestety, jest zdecydowanie za wysoko. 

Wciśnij do dziury w murze klucz do kanałów i przy jego pomocy wejdź na mur. 

Georg zejdzie schodami na dół i po chwili dostrzeże kozła. 

Spróbuj zejść drabiną na dół, niestety, agresywne zwierzę zaatakuje cię. Ponownie podejdź do drabiny i gdy atak kozła się ponowi, po upadku szybko kliknij na pług. 

Zwierzę zostanie uwięzione. 

Udaj się do drabiny i zejdź na dół. Podejdź do stolika z prawej strony i zabierz z worka trochę gipsu. Teraz podejdź do figurki i przesuń ją. Przewróci się, a gdy ją podniesiesz, zwróć uwagę na dziurki, które pozostawiła na piasku. Przyjrzyj się takim samym dziurkom na ścianie, z lewej strony. Na dziury na piasku wysyp gips, a następnie wyciśnij na niego wodę z ręcznika. 

Jeśli twój ręcznik już nie jest mokry, wróć do piwnicy w pubie i zamocz go. 

Po chwili zabierz odlew dziurek i użyj go na ścianie. Drzwi staną otworem. 

Wejdź więc do środka. George zbada wnętrze tajemniczego pomieszczenia.

PARYŻ

Dom Nico

Georg wróci do Nico, by pokazać jej znaleziony klejnot. 

Porozmawiaj z Nico, a następnie skieruj się do mapy i kliknij na niej lokację: Poste de Police i udaj się tam. 

Komisariat policji 

Po wejściu na komisariat porozmawiaj z żandarmem stojącym za stołem. Pokaż mu zapałki. Poproś o spotkanie z inspektorem Rosso. Z nim też porozmawiaj. Wyjdź z posterunku policji i ponownie udaj się do mapy. Kliknij na nową lokację: Hospital. 

Chapter 4 - Templar Shadows

Szpital

Staniesz przed bramą. Udaj się do oszklonych drzwi i wejdź do środka. Podejdź do recepcjonistki pracującej przy komputerze i porozmawiaj z nią, a następnie pokaż jej ID. 

Okaże się, że pacjent wspominał o właścicielu karty ID. Pielęgniarka wspomni także o pielęgniarce, która jest bardzo surowa. Wskaże nam drogę jak do niej dotrzeć. 

Idź korytarzem do przodu. Dotrzesz do salowego, sprzątającego korytarz. Porozmawiaj z nim. Po ciekawej pogawędce udaj się do korytarza z lewej strony i wyciągnij wtyczkę z gniazdka. Gdy tylko salowy uda się do gniazdka, ty szybko otwórz drzwi do schowka i wyciągnij z niego kitel.

George go założy, udając lekarza. 

Przebrany za lekarza udaj się do holu. Podejdź do starszego z lekarzy i porozmawiaj z nim. Pogadaj też z młodszym z nich, a następnie udaj się razem ze swoim towarzyszem do sali chorych. Po rozmowie z pielęgniarką otrzymasz aparat do mierzenia ciśnienia. Podejdź do pacjenta leżącego w środku i porozmawiaj z nim. Po wysłuchaniu go, podejdź do chorego leżącego z prawej strony i z nim też porozmawiaj. Spróbuj zmierzyć mu ciśnienie. 

On jednak będzie się wzbraniał. 

Podaj ciśnieniomierz koledze po fachu i skieruj się w kierunku posągu. Gdy pacjent cię zatrzyma, poproś młodego lekarza o to, by wyręczył cię w zadaniu, wybierając oczywiście pacjenta leżącego na trzecim łóżku, tego marudę. Sam skieruj się w prawo, do drzwi, których pilnuje strażnik. Porozmawiaj z nim. 

Pozwoli ci wejść do pokoju Markeza. 

Wejdź więc do środka i porozmawiaj z nim. 

Przeszkodzi wam doktor, który, gdy tylko Georg opuści pokój, pozbawi Markeza życia. Szybka interwencja Georga, jego kolegi i żandarma, na niewiele się zda. Złoczyńca zdoła uciec. 

Dom Nico

George wróci do apartamentu Nico, by opowiedzieć jej, czego się dowiedział. 

Po zdaniu wyczerpującej relacji, porozmawiaj z Nico, następnie skieruj się do mapy. Kliknij lokację: Musee Crume i wejdź do muzeum. 

Muzeum

Porozmawiaj ze strażnikiem. 

Dowiesz się między innymi, że eksponat w oszklonej gablocie chroniony jest przez specjalny alarm, a także, że muzeum niedługo będzie zamykane. 

Po rozmowie ze strażnikiem podejdź do Andre i z nim też porozmawiaj, na wszystkie tematy. Po skończonej rozmowie przyjrzyj się oknu. Gdy tylko strażnik będzie stał obrócony do ciebie plecami, kliknij na zamknięciu okna. Gdy pójdzie je zamknąć, schowaj się do sarkofagu. 

Po wyjściu Andre i strażnika, do muzeum wtargną złoczyńcy, chcący ukraść trójnóg. 

Po wyjściu Georga z sarkofagu, szybko kliknij na totem (możliwość zabicia bohatera).

Uderzony kawałkiem totemu, George traci przytomność. Pojawia się Nico i wykrada trójnóg. 

Dom Nico

W mieszkaniu porozmawiaj z Nico, a następnie udaj się do mapy. Kliknij: Montfaucon

Montfaucon

Podejdź do żonglera i porozmawiaj z nim. Spróbuj pożonglować. Po nieudanej próbie podejdź do żandarma siedzącego przy stoliku i porozmawiaj z nim. Pokaż mu nos klauna. Ponownie podejdź do żonglera i poproś go o kolejną próbę. 

Udając klauna, Georg doprowadza do oklasków. Wciekły żongler odchodzi. 

Gdy odejdzie również żandarm, podejdź do kanału i przy pomocy klucza do kanałów otwórz go. Przy okazji do twojego ekwipunku trafi jedna z piłek, którą zostawił żongler. Zejdź na dół i przejdź po moście na drugą stronę. Spójrz na ścianę. Użyj na niej klucza do kanałów, po czym pociągnij za dźwignię. 

Niestety nie będzie można otworzyć przejścia. 

Podejdź do łodzi, spójrz na znajdującą się tam maszynę. Przekręć kołem, by rozwinąć łańcuch. Podejdź do niego, podnieś hak, a następnie przymocuj go do na wpół otwartych drzwi. Wróć na łódź i ponownie przekręć koło. Drzwi rozlecą się, umożliwiając wejście do środka. 

Wejdź więc do otwartych drzwi, podejdź do ściany skalnej na wprost i spójrz przez wyrwę w niej.

Georg zobaczy tajne spotkanie. 

Po chwili ponownie spójrz przez wyrwę skalną, upewniając się, że spotkanie się skończyło. Zejdź schodami na dół. Postaw trójnóg na piedestale, następnie połóż na nim kamień. 

George odszyfruje nazwę: M-A-R-I- B. 

Wróć do Nico, porozmawiaj z nią, a następnie skieruj się do mapy. Kliknij na niej: Aeroport, a potem nową lokację: Marib.

Chapter 5 - Klausner's Case

SYRIA

Bazar

Wejdź po schodach na górę. Podejdź do sprzedawcy dywanów i pokaż mu pudełko zapałek. Wpuści cię na górę. Wejdź więc po schodach i udaj się do klubu. 

Klub Alamut

Po krótkiej rozmowie z taksówkarzem o imieniu Ultar będziesz mógł się rozejrzeć. Podejdź do drzwi łazienki i spróbuj je otworzyć. Przyciskając prawy przycisk myszy, przeczytaj tabliczkę wiszącą na drzwiach łazienki. Podejdź do Ultara i ponownie z nim porozmawiaj. 

Dowiesz się, że drzwi toalety są zamknięte, i będą dopóki nie odzyskana będzie szczotka do mycia klozetu, którą ktoś ukradł. 

Pokazujemy mu zdjęcia Khana.

Okaże się, że go tu widział, i to niedawno, a ten pytał o Stobbarta. Dowiesz się także o miejscu Bull's Head, do którego Ultar może nas zabrać, ale za pieniądze, których George na razie nie ma. 

Po skończonej rozmowie, wyjdź z klubu i skieruj się na targ. 

Bazar

Podejdź do sprzedawcy kebabów i przyjrzyj się, że czyści swoje kebaby szczotką do czyszczenia ubikacji. zagadaj do niego.

Odczujesz, że niestety nie umie rozmawiać po angielsku. 

Skieruj się do chłopca i porozmawiaj z nim na temat sprzedawcy kebabów. Podaruj chłopcu czerwoną piłeczkę, a powie ci pewne zdanie, które masz powtórzyć handlarzowi. Podejdź więc do straganu z kebabami i powtórz sprzedawcy wcześniej usłyszane zdanie. 

Wściekły, rzuci szczotkę, goniąc za Georgem. 

Wróć na targ i porozmawiaj z chłopcem, a następnie odzyskaj szczotkę. Wróć do klubu.

Klub Alamut

Podaj szczotkę barmanowi. W zamian dostaniesz kluczyk do łazienki. Wejdź do środka. Spójrz na pojemnik z ręcznikami, użyj na nim kluczyka, wyciągając z środka ręczniki. Z kabiny zabierz spłuczkę. Wyjdź z klubu.

Bazar

Podejdź do chłopca, który bawi się piłeczką. Spójrz na kota. Kliknij na niego. Wskoczy na półkę, ty zaś szybciutko kliknij na dzwonek znajdujący się na stole.

Drzwi się otworzą. Pojawi się w nich rodzic chłopca. Wystraszony kot zeskoczy z półki, zrzucając na ziemię figurkę. Zabierz ją. Użyj na niej chusteczki, wcześniej oglądając ją w inwentarzu. Podejdź do spacerującego mężczyzny, klikającego zdjęcia i porozmawiaj z nim. Pokaż mu figurkę, którą od ciebie kupi. Do ekwipunku trafią pieniądze. Porozmawiaj z jego żoną. Skieruj się ponownie do klubu.

Klub Alamut

Porozmawiaj z Ultarem, daj mu pieniądze.Zejdź więc na dół, na bazar.

Bazar

porozmawiaj z Ultarem i daj mu ręczniki. 

Wyruszycie w podróż.

Bull's Head 

George wespnie się na skały. 

Na górze podejdź do uschniętego drzewa i urwij z niego gałąź. Połącz ją z ręcznikiem. Przejdź kawałek do przodu i na pęknięciu w skale użyj gałęzi, oplątanej ręcznikiem. Zejdź na dół. Znajdziesz się poziom niżej. Podejdź do skały naprzeciwko i spójrz na dziurę w niej, a następnie kliknij na nią, przesuwając dźwignię.

Otworzysz przejście. 

Wejdź do środka.

 Znajdziesz tam ciało Klausnera. Po chwili George zauważy zamykające się przejście. 

Przeszukaj ciało, znajdziesz w jego kieszeni tęczową soczewkę. Teraz przyjrzyj się ścianom. 

Po chwili wejdzie morderca, który będzie chciał zrobić ci krzywdę. 

W tym miejscu znajduje się kolejny moment, w którym nasz bohater może zginąć. Źle wybrane dialogi, działanie zbyt wolno, i wykonanie niewłaściwego ruchu owocuje śmiercią i koniecznością grania od ostatniego zapisu. 

Porozmawiaj z Khanem, będąc bardzo miłym. Mów: prawdę, skłam, znów prawdę. Gdy zapyta cię, jak chcesz zginąć, powiedz, że chcesz zginąć jak człowiek. Poda ci rękę, a ty szybko potraktuj go brzęczkiem, po czym skocz na dół, na lewo. 

George zeskoczy wprost do ciężarówki i wróci do Nico. 

FRANCJA

Dom Nico 

Po skończonej rozmowie z Nico udaj się na lotnisko, wybierając: Mountfacon

Mountfacon

Znajdziesz się przed knajpką. Skieruj się na wprost, do schodów. Wejdź do kościoła i porozmawiaj z księdzem. Przyjrzyj się posągowi (prawy przycisk myszy). Zwróć uwagę na rękę posagu, w której trzymany jest papier. Użyj na niej tęczowej soczewki, a następnie spójrz na witraż w oknie. George rozszyfruje datę - M C C C, XIV.

Podejdź ponownie do księdza i porozmawiaj z nim o witrażu. Przyjrzyj się pozostałym posągom w kościele. Znów porozmawiaj z księdzem, po czym wyjdź na zewnątrz i udaj się do mapy. Kliknij: Musee Crune

Muzeum

Wejdź do środka i pogadaj z Andre. Rozmowa będzie dość długa. Po niej opuść muzeum. Udaj się do mapy. Kliknij na: Areoport. Pojawi się nowa lokacja: Villa De Wasconcellos, kliknij na nazwę i udaj się do Hiszpanii.

Chapter 6 - The Hidden Chalice

HISZPANIA

 Willa

 Podejdź do ogrodnika, podlewającego ogród i porozmawiaj z nim. 

Nie będzie przychylnie nastawiony.

Skieruj się więc na wprost i na wężu użyj ciśnieniomierza. Wróć do ogrodnika, gdy woda przestanie płynąć wejdzie on do domu. Udaj się za nim. Wejdź do otwartych drzwi, za kraty. Gdy usłyszysz szczekanie psów, szybko schowaj się za zbroję.

Ogrodnik wyjdzie na zewnątrz, ty zaś udaj się na górę, do pokoju hrabiny. Porozmawiaj z nią.

Dowiesz się nieco i o szachach, które mają naprawdę wiele lat. 

Zaprowadzi cię do mauzoleum. Po rozmowie z nią, podejdź do Biblii i kliknij na nią. Pod spodem znajdziesz szachownicę. Przyjrzyj się, by zobaczyć niewielką dziurę w środku. Podejdź do hrabiny i porozmawiaj z nią. 

Poprosi Lopeza o przyniesienie swoich starych szachów. Po krótkiej rozmowie ogrodnik wróci, dając ci szachy. 

Poukładaj pionki na szachownicy. Twoje zadanie będzie polegało na odpowiednim ułożeniu trzech figur szachowych: króla, laufra i konia.

  • Laufer - pierwsze pole na samej górze;
  • Król - w środku;
  • Koń - jedno pole niżej, od króla.

Po prawidłowym ułożeniu szachów, w ścianie otworzy się wnęka, ukazując kielich

Hrabina wydostanie go, przekazując go Georgowi. On zaś wróci do Nico.

Idź do mapy i ponownie kliknij: Montfaucon i udaj się do kościoła.

Chapter 7 - Bapomet's Secret 

FRANCJA

Montfaucon

Podejdź do księdza i podaj mu kielich. Poproś o jego wyczyszczenie. Po chwili ponownie z nim porozmawiaj, dostaniesz piękny, lśniący kielich. Porozmawiaj z księdzem na temat witraża. Podejdź do grobowca w głębi kościoła, po prawej stronie i przyjrzyj się mu. 

George wypowie wersy z Biblii. 

Wyjdź z kościoła i wróć do muzeum. 

Muzeum

Porozmawiaj z Andre na temat Bafometa. Wróć do mapy i kliknij nową lokację: Site de Bafomet.

Site de Bafomet

Znajdziesz się w okolicy wykopalisk. Podejdź do robotnika i porozmawiaj z nim. Wejdź w furtkę z prawej i powędruj na dół. Znajdziesz się przed wejściem na wykopaliska. Spróbuj otworzyć drzwi do łazienki. Brakuje ci klucza. Porozmawiaj więc ze strażnikiem. Poproś go o klucz do łazienki. Otwórz drzwi i wejdź do środka. We wnętrzu podejdź do umywalki i zabierz z niej mydło. Połącz mydło z kluczem, by zrobić odcisk klucza, a następnie posyp je proszkiem, który zdobyłeś w Irlandii. Włóż mydło pod wodę, a następnie osusz. Otrzymasz plastikowy klucz. Wyjdź na zewnątrz i oddaj klucze strażnikowi. Wróć na górę i spróbuj zamoczyć plastikowy klucz w farbie. Niestety, robotnik nie pozwoli ci na to. Idź z powrotem na dół i podejdź do telefonu. Zadzwoń do Nico. Wyjdź do robotnika i powiedz mu, że właśnie dzwoni do niego jakaś kobieta. Gdy odejdzie, zamocz plastikowy klucz w farbie i wróć na dół. Ponownie poproś strażnika o klucze do łazienki. Wejdź do środka i przypatrz się bojlerowi. Skieruj się na zewnątrz i przyjrzyj się termostatowi, znajdującemu się na ścianie z lewej strony.

 

Porozmawiaj o nim ze strażnikiem. Podejdź ponownie do termostatu i przekręć go, zmieniając temperaturę pomieszczenia. 

Strażnik założy rękawiczki. 

Wróć do łazienki i w inwentarzu zamień klucze. Wyjdź z łazienki i oddaj klucze strażnikowi. Ponownie zadzwoń do Nico. Gdy strażnik wyjdzie, udaj się na dół i wejdź w drzwi z lewej strony. Zejdź po drabinie na dół. Przyjrzyj się posągowi Bafometa, a następnie połóż kielich przed nim, na ziemi. Obejrzyj odbicie w kielichu. 

Georg wróci do apartamentu Nico.

Dom Nico

Po krótkiej rozmowie George postanowi ponownie udać się do Hiszpanii.

Chapter 8 - Curse of the Vasconcellos 

HISZPANIA

Willa

I znów w Hiszpanii. Wejdź do domu i ze schowka zabierz lusterko. Skieruj się na górę i porozmawiaj z hrabiną. Po skończonej rozmowie wyjdź z domu i idź do mauzoleum. Wejdź do środka. Spójrz na świecę, wiszącą pod sufitem. Zabierz Biblię. Teraz podejdź do kija stojącego blisko Biblii i podnieś go. Zamknij nim okno. Nałóż na kij chusteczkę, a następnie zapal ją od świecy, znajdującej się po prawej stronie. Użyj go teraz na dużej świecy na górze. Twoim oczom ukaże się kamienny klucz

Wyjdź z mauzoleum i skieruj się do hrabiny. Podaj jej Biblię i porozmawiaj z nią.

Razem przestudiujecie wersety Biblii. 

Po skończonej rozmowie, wyjdź na zewnątrz i porozmawiaj z ogrodnikiem, Lopezem. Podejdź do krzaka, blisko węża, do którego Georg mocował ciśnieniomierz i zabierz z niego gałąź w kształcie litery Y. Ponownie porozmawiaj z Lopezem, tym razem o znalezionej gałęzi. Pokaż mu ją.

 Poszukiwanie zaginionej studni zajmie Georgowi, trochę czasu. 

Gdy ją w końcu odnajdzie, zejdzie po linie na dół. Podejdź do głowy lwa i pociągnij za ząb, szybko odskakując w lewo. 

Jeśli tego nie zrobisz, ściana, która po pociągnięciu przez Georga zęba lwa przewróci się, przygniecie cię. 

Po oprzytomnieniu, podejdź do wyłomu skalnego i przyjrzyj się płynącemu z góry światłu. Postaw tam lusterko. 

Wiązki światła, padając na mroczną ścianę oświetlą ją, pozwalając zobaczyć otwór, do którego można włożyć klucz.  

Użyj na niej klucza, znalezionego w świecy. 

Wejdź do środka. We wnętrzu George znajdzie zgubiony pionek szachowy. Wróć do hrabiny i daj jej zgubę. 

FRANCJA

Dom Nico

Wróciwszy do Nico, porozmawiaj z nią i z Andre. 

George będzie wiedział gdzie teraz, wraz z Nico mają się udać. 

Po wyczerpującej rozmowie, skieruj się do mapy. Kliknij na nową lokację: Bannockburn.

Chapter 9 - The Broken Sword

Pociąg

Znajdujecie się razem z Nico w pociągu. 

Po zamienieniu z nią kilku zdań, porozmawiaj z pasażerką, siedzącą razem z wami w przedziale. Skieruj się do drzwi.

Niestety w wyjściu na zewnątrz przeszkodzi kontroler biletów. 

Po sprawdzeniu biletów, wyjdź na zewnątrz. Skieruj się w lewo. Po chwili drogę zagrodzi ci Guido. Nakrzycz na niego. Wróć do swojego przedziału. 

Niestety, Nico zniknęła. 

Wyjdź z przedziału i wejdź do przedziału obok. Siedzi tam kibic sportowy. Porozmawiaj z nim. Po rozmowie podejdź do okna i kliknij na nie.

Wyjdziesz na dach pociągu. Idź w prawo, do drabinki. 

W żadnym razie nie dotkaj niczego, gdyż w tym miejscu czekać cię będzie śmierć. Kolejny moment uśmiercenia bohatera. 

Zejdź na dół i wejdź do środka. 

Zobaczysz scenę szamotaniny między konduktorem, a Khanem. 

Tu również czyha na bohatera czyha niebezpieczeństwo. Zbyt wolne działanie, w tym przypadku chwycenie za drążek hamulca owocuje śmiercią. 

Naciśnij szybko hamulec bezpieczeństwa, znajdujący się po lewej stronie, blisko drzwi. 

Kahn zostanie postrzelony. W wyniku hamowania wielka skrzynia przygniecie także napastnika. 

Porozmawiaj z rannym Khanem, który wkrótce umrze. Skieruje się w drzwi z lewej, a po interwencji wciąż związanej Nico uwolnij ją z więzów. Teraz klikamy na drzwi z lewej. 

Razem skierujcie się do drzwi i wyjdźcie na zewnątrz. Dotrzecie do bram zamku.

SZKOCJA

St. Ninian's Church

Wejdźcie do kościoła, a właściwie jego ruin. Spójrz na maszynę, znajdującą się blisko kamiennych drzwi. Zabierz z niej koło zębate i korbę. Przyjrzyj się stercie liści, znajdującej się z lewej strony. Przeszukaj ją trzy razy. Znajdziesz kolejne koło zębate, fajkę i monetę, oraz plastikową zatyczkę do długopisu. Spójrz na rzeźbę, znajdującą się przy kamiennych drzwiach. Załóż dwa koła zębate na głowę demona/gargulca. Następnie umieść na niej nos klauna i zatyczkę od długopisu. Na koniec, włóż w dziurkę od posagu korbę i przekręć ją. Kamienne drzwi zostaną otwarte. 

Skieruj się do środka, a następnie na prawo, do przodu. Zanim wejdziemy do jaskini templariuszy, w wejście przed siebie, klikamy na pochodnię.

Robimy to po to, by Nico ostrzegła Georga aby jej nie ruszał z powodu prochu znajdującego się w środku. 

Po obejrzeniu filmu o Templariuszach i stoczeniu pojedynku, oraz wyprowadzeniu was na zewnątrz, klikamy na pochodnię, wiszącą na ścianie. Jesteście uratowani.

Tu bowiem znajduje się kolejny monet śmierci bohatera. 

Pozostaje obejrzeć animację końcową. 

KONIEC.

The Mystery Doomsday Valley, nowa przygodówka twórców Champy the Useless Vampire

The Mystery Doomsday Valley, nowa przygodówka twórców Champy the Useless Vampire

 

Twórcy Champy the Useless Vampire i kilku innych gier, które stworzyli wcześniej, czyli studio True Ascension pracują nad nowym przygodowych projektem, gra zatytułowaną Doomsday Valley, która ma mieć swój początek na Kickstarterze.

True Ascension, studio, które niedawno oddało w ręce graczy przygodową grę "wskaż i kliknij" o wampirze prawie pozbawionym zdolności, czyli Champy the Useless Vampire, której recenzję oraz poradnik napisałam dla lubiegrac.pl, a na blogu znajdziecie poradnik 100% osiągnięć Steam, pracuje nad nową przygodą. Ponownie będzie to przygodówka w stylu "wskaż i kliknij", ponownie w urokliwym ręcznie rysowanym stylu. Jej tytuł to Doomsday Valley, a deweloperzy będą startować ze swym projektem w kampanii na Kickstarterze. Data startu zbiórki nie została jeszcze ogłoszona. 

Warto również przeczytać:

W grze Doomsday Valley przeniesiemy się do tytułowego miasteczka Doomsday Valley, którego nazwa pochodzi od kultu zagłady, który podobno działał tutaj trzydzieści lat temu. Dziwne zdarzenia nie były niczym dziwnym, ale teraz w miasteczku zaczyna dziać się coś nowego, i znacznie dziwiniejszego. Policja ma pełne ręce roboty, a mieszkańcy czują się zaniepokojeni, szczególnie tym co dzieje się w lesie. 

Doomsday Valley jest przygodówką z tajemnicami, w której poznajemy młodą kobietę o imieniu Maya, która postanawia zbadać dziwne plotki na temat kultu apokalipsy. 

Zdjęcie: Kickstarter projektu

W grze po raz kolejny nie zabraknie zagadek, tajemnic, emocji i oczywiście humoru oraz uroczych postaci, których zarys przygotowali twórcy na screenie, który znajdziecie poniżej. Podobno grać mamy aż dwiema postaciami. 

Zdjęcie: Kickstarter gry

Podobnie jak poprzedni projekt studia, tak i ta przygodówka posiadać będzie pełny angielski dubbing. Nie wiemy czy podobnie jak Champy the Useless Vampire zagramy w nią także z polskimi napisami. Wiemy natomiast, że przejście gry ma zająć kilka godzin. Ma to być projekt dwukrotnie dłuższy niż wspomniane wyżej gra, ostatni projekt studia. 

Postacie gry mają mieć własną osobowość i charyzmę, a podczas zabawy, jak już wspominałam mamy pokierować nie jednym, a dwoma bohaterami. 

Celem jaki sobie twórcy postawili w nowym projekcie jest to, aby była zabawna i dostępna dla nowych graczy, ale także wymagająca dla bardziej doświadczonych poszukiwaczy przygód. Dzięki temu różne postaci mają mieć swój charakter, głębie, ale i dziwactwa. Ukończenie gry powinno zająć średnio kilka godzin. Ma to być projekt dwukrotnie dłuższy od poprzedniego tytułu. Tym razem fabuła skupić się bardziej na tajemnicy i śledztwie, a nie jak w przypadki przygód Champy'ego, magii i potworach. 

Twórcy nie ogłosili jeszcze startu kampanii gry na Kickstarterze. Gra zadebiutuje na komputerach PC. 

Karta gry na Kickstarterze