Amazon Luna rozdaje kolejny pakiet darmowych tytułów, dostępnych w ramach subskrypcji Amazon Prime. Wśród dwóch darmowych gier znalazła się również przygodówka z mnóstwem zagadek, o tytule CLeM.
CLeM, przygodówka łącząca zagadki z eksploracją, nazywana "Puzzlevanią", gra autorstwa studia Mango Protocol, której wydaniem zajęło się Iceberg Interactive to nowy darmowy tytuł. Gra której recenzję oraz poradnik/solucję znajdziecie w dziele "Moja twórczość", jest jednym z darmowych tytułów możliwych do odebrania w Amazon Luna. Gra, którą dodamy do swojej biblioteki w Epic Games Store mogą odebrać i zachować na zawsze aktywni subskrybenci Amazon Prime.
CLeM to stworzona w ręcznie rysowanym stylu mroczna opowieść z tajemnicą, której bohaterem jest szmacianka lalka, która budzi się w w nieznanym jej pomieszczeniu, gdzie wkrótce znajduje notatnik ze słowem "CLeM". Przeglądając go odnajduje zagadkową wiadomość, po czym słyszy głos "Przynieś mi Piękno". Tak zaczyna się jej historia, w której odkryje tajemnice tego miejsca, ale i pozna samą siebie.
Zadaniem naszego szmacianego bohatera jest eksploracja domu i jego okolic, zbieranie przedmiotów i rozwiązywanie licznych łamigłówek. W grze, która określana jest mianem nowego gatunku nazwanego „Puzzlevanią”, na gracza czeka mnóstwo wyzwań, wiele zagadek logicznych i puzzli, ale i wiele historii do odkrycia.
Poznajemy malowany, ale jednocześnie mroczny świat, w enigmatycznej opowieści o manipulacji, dumie, przebaczeniu i odkupieniu. Gra dostępna jest w pełnej angielskiej wersji językowej, także hiszpańskiej. Nie zagramy w nią niestety po polsku.
Dostępną za darmo w Amazon Luna grę aktywujemy w naszej bibliotece w Epic Games Store.
Nowy zestaw darmowych gier trafił wczoraj do Amazon Luna. Wśród tytułów możliwych do odebrania dla subskrybentów Amazon Prime jest przygodówka w klimacie thrillera, z elementami nadprzyrodzonymi, zatytułowana Radiolight.
Amazon Luna rozdaje nowe gry dostępne za darmo w listopadzie dla użytkowników Amazon Prime. Wśród darmowych tytułów dostępnych od wczoraj znalazła się również przygodówka, nadprzyrodzony thriller zatytułowanyRadiolight. Recenzję dostępnej darmówki, autorstwa Krystofa Knesla, której wydaniem zajęło się Iceberg Interactive, które ostatnio wydało recenzowany na blogu Allogloom, której poradnik/solucję znajdziecie na moim blogu.
Radiolight to niezależna gra przygodowa, w klimacie grozy, z elementami nadprzyrodzonymi, której akcja rozgrywa się we wrześniu 1985 roku. Wcielamy się w niej Ethana, policjanta przenosząc się z nim do Parku Narodowego Aswood Creek. Mężczyzna zająć się ma śledztwem w sprawie zaginięcia Elliota Laire'a i jednego ze strażników parku, którzy zniknęli bez śladu. Rutynowe śledztwo przeradza się w coś, czego policjant zupełnie się nie spodziewał.
Rozgrywka polega na eksploracji rozległego Parku Narodowego. Gracz będzie posługiwał się radiem, które będzie jego najskuteczniejszą jego bronią. Będzie wychwytywał nadprzyrodzone sygnały, dostrajając się do transmisji ze świata duchów. Nie wszystkie sygnały będą dla naszego bohatera bezpieczne. Ethan kierowany głosem Roberta, przyjaciela z dzieciństwa, a jednocześnie szefa miejscowej policji, będzie badał teren, śledził transmisję, odkrywał sekrety, próbując jednocześnie zostać w ukryciu.
Gra dostępna jest w pełnej angielskiej wersji językowej, bez polskich napisów. Aktywacja w Epic Games Store.
Serdecznie zapraszam do przeczytania recenzji przygodowego horroru point-and-click, makabrycznie pięknej podróży po Groteskowym Gaju, gry zatytułowanej Allogloom. Miłej lektury Wam życzę!
O Allogloom miałam okazję usłyszeć, a przede wszystkim przeczytać kilka lat temu, będąc podobnie jak w przypadku niedawno recenzowanegoCodeRed: Agent Sarah's Story - Day one na zupełnie innym etapie mojej internetowej twórczości. Po latach, wkraczając na drogę blogowania, mając w pamięci ów intrygujący tytuł, zaczęłam jeszcze mocniej przyglądać się grze. W styczniu tego roku po ograniu fragmentu tejże przygodówki i opisaniu wrażeń z jej demo, upewniłam się, że jest to tytuł idealnie wpisujący się w moje przygodowe zapotrzebowania. Dlatego niezmiernie się cieszę, że dzięki twórczyni znanej jako Galactic Ghosty oraz wydawcy gry Iceberg Interactive miałam okazję sprawdzić ów tytuł i podzielić się pełną jego recenzję. Serdecznie do niej zapraszam!
Tajemniczy i makabryczny świat Groteskowego Gaju - fabuła
Allogloom, to niezależna przygodówka autorstwa niezwykle sympatycznej twórczyni o imieniu Kate, która przez wiele lat pracowała nad swym projektem sama i wszystko wskazywało na to, że swoje przygodowe "dziecko", wyda jako solowa autorka. Okazało się jednak, że tworzona przez kilka lat gra zainteresowała znane graczom studio Iceberg Interactive i po krótkim opóźnienie daty, przesunięciu jej z końca września na prawie połowę października, gra dziś ma swoją premierę.
Opowieść przewidziana na osiem rozdziałów zabiera nas do pewnego klimatycznego miasteczka, w którym czci się, a nawet oddaje części ciała, lubiącym ludzkie mięso ćmom. Wraz z Norą, młodą bohaterką urokliwej, ale i nie pozbawionej mroku gry, przenosimy się do Groteskowego Gaju, w którym trwają właśnie przygotowania do Uczty Dusz, podczas której nowy Opiekun Ciem, zaraz po zakończeniu uroczystości Wędrówki Dusz, zgodnie z tradycją, ma ofiarować owadom jedną ze swoich dłoni.
Szykując się do święta, które dzięki mięsnemu darowi zapewni dobrobyt i przychylność ciem, wspominając zaginioną jakiś czas temu matkę, Nora staje się świadkiem nieprzewidzianych wydarzeń. W Groteskowym Gaju pojawia się tajemnicza czerwona, kleista maź, a niedługo potem przerażające potwory, które pożerają i porywają ludzi. Jeden z takich najeźdźców chwyta także jej brata Tommy'ego. Nie wiadomo również co dzieje się z jej ojcem.
Nie wiele myśląc, Nora, z początku z pomocą swego wiernego towarzysza, uroczej papugi o imieniu Skoczek, rusza na poszukiwania swojej rodziny, wkraczając, po raz pierwszy w swoim życiu, do zakazanych miejsc, przekraczając nieprzekraczalny dla zwykłych ludzi Kościany Łuk. Tam odkrywa tajemnice ludzi, których nikt nie chciałby ujawniać.
Allogloom to gra która idealnie wpisuje się w klimat miesiąca października, fabularnie nawiązując do tematyki śmierci i wędrówki dusz do innego, śmiertelnikowi nieznanego świata. W tym przypadku autorka spojrzała na temat bezcielesnego, astralnego życie w inny sposób, jednocześnie makabryczny, jak i poetycki, surrealistyczny, a nawet nieco groteskowy. Fabuła tej niezależnej, i wcale nie najkrótszej gry, symbolizuje przemianę ciała, ale budzi także grozę klasycznego przygodowego horroru, który nie boi się pokazywać potwory, zniszczenie i siania zamętu.
Jednocześnie mroczna fabularna opowieść jest również baśniowa, natchniona i poetycka, i jak w większości przygodówek, stawiająca na ratowanie świata i pomoc najbliższym. Kroczenie z Norą po krainie za Kościanym Łukiem, jest jednocześnie wkroczeniem w znane i nieznane, magiczne, ale i brutalne, smutne, ale jednocześnie niosące nadzieję na lepsze jutro i dozę czarnego humoru.
Klasyczna przygodówka w mrocznym, surrealistycznym stylu - rozgrywka
A tego lepszego jutra wypatrujemy w klasycznej przygodówce "wskaż i kliknij", której eksploracja rozpoczyna się od krótkiego samouczka, informującego o interfejsie i sterowaniu. Zastajemy poinformowani, że poruszamy się w grze za pomocą myszy, klikając na podłogę. Podczas rozgrywki, również myszą, jednym jej kliknięciem, możemy zbierać przedmioty do klasycznie wyglądającego ekwipunku. Jest nim plecak, aktywowany za pomocą kursora myszki, bądź klawisza "E". W plecaku Nory wiele przedmiotów, jak to w typowej przygodówce bywa, można ze sobą łączyć. Zwykłą, bądź połączoną rzecz użyjemy następnie na miejscu, bądź postaci, posuwając rozgrywkę do przodu.
Recenzowana przeze mnie przygodówka oferuje klasyczne, dość uproszczone ikony interfejsowe, w których znalazło się "oko" pozwalające na obejrzenie interaktywnego miejsca, "dłoń" dająca interakcję z miejscem bądź przedmiotem, także w momencie mierzenia się z zagadką oraz "drzwi", ikona pozwalająca na przemieszczanie się między pokojami. Do dyspozycji mamy również ikonkę "dymku", która pozwala na prowadzenie rozmów, z licznymi postaciami gry. A są nimi nie tylko ludzie, ale i potwory, a czasami także zwierzęta. Warto również zaznaczyć, że niektóre z przypisanych interfejsowych funkcji można w opcjach gry zmienić, dopasowując je do naszych indywidualnych preferencji, co nie jest typowe dla przygodówek, ale może okazać się bardzo przydatne.
Obsługa tej typowej przygodówki jest niezwykle prosta i bardzo intuicyjna, a z czasem rozbudowana zostaje także o Kostur Półksiężyca, pozwalający przemieszczać się między kilkoma krainami. Ponieważ tytuł posiada sporo lokacji, po brzegi wypełnionych licznymi przedmiotami, interaktywnymi i nieinteraktywnymi, w rozgrywkę wbudowano podświetlanie aktywnych miejsc. Hotspoty aktywujemy w grze nie za pomocą, do czego przyzwyczaiło nas większość przygodówek "spacji", a dzięki lewemu klawiszowi "shift".
Muszę również wspomnieć, że opisywana przeze mnie gra pozwala na obsługę rozgrywki nie tylko za pomocą myszki i klawiatury, ale także posługując się kontrolerem. Z mrocznej, pełnej zwrotów akcji, bardzo ciekawej przygodówki, można cieszyć się zatem siedząc wygodnie na kanapie, bądź fotelu, co zapewne ucieszy miłośników konsolowej rozgrywki.
Wszystkie przedmioty, które znajdą się w plecaku naszej dzielnej bohaterki, zostały opisane, i nie jest to opis w postaci jednego słowa, ale przyjmujący formę zdania złożonego, bądź pytania, a czasami pewnego naprowadzenia nas na właściwą drogę ku rozwiązania zagadki, zadania, bądź przedmiotowego problemu.
Allogloom to gra, jak już wspominałam rozdzielona kolejnymi rozdziałami, z których każdy ma swój tytuł, odrębne zadania i zagadki. W żadnym z nich nie znajdziemy mapy pozwalającej na szybkie przemieszczanie się między lokacjami, ale w wędrówce w dalszej opowieści, pomocny stanie się Kostur. Urokliwa przygodówka w klimacie horroru pozwala graczowi na powolne, dopasowane do swojego rytmu eksplorowanie świata przedstawionego, bez przyspieszanie Nory za pomocą biegu. W grze zwyczajnie biegania nie uświadczymy.
Rozgrywka zapisywana jest w ważnych momentach automatycznie, ale można dokonywać zapisów także w ręcznej formie. Niestety slotów na zapamiętywanie rozgrywki jest tylko kilka. Jako przygodomaniaczka lubiąca często zapisywać grę, żałuję że jest ich tak mało.
Ratunkiem dla tych graczy, którzy lubią powracać do pewnych momentów ogrywanej przygody, a przede wszystkim poznać jej fabułę dogłębnie, bądź zdobyć wszystkie osiągnięcia Steam, a jest ich w tej grze sporo, jest możliwość, zaraz po zakończeniu pierwszej growej rozgrywki, powrotu do konkretnych rozdziałów. Można wtedy wybrać dowolny rozdział owej przygodówki, i znając już opowieść, bardziej pokombinować z przedmiotami, mocniej wyeksplorować lokacje, być zwyczajnie bardziej uważnym. Taki zabieg jest czymś ciekawym i bardzo pomocnym.
Zagadki przedmiotowe, logiczne i mnóstwo eksploracji - zadaniowa część rozgrywki
Allogloom to jak już nadmieniłam klasyczna przygodówka, typowy point-and-click horror, w groteskowo-makabrycznym stylu, z czarnym humorem i typowymi, przygodowymi rozwiązaniami. Oprócz klasycznej eksploracji, która pozwala nam nie tylko na poznanie świata gry, ale również na odnalezienie kluczowych przedmiotów, będziemy także odnajdywać listy, notatki czy karty z pamiętników. To właśnie słowo pisane, w tej pozbawionej dialogów mówionych grze, pozwoli nam na dokładniejsze zgłębienie warstwy fabularnej, ale również przyniesie podpowiedź do zagadki, zadania czy przygodowego wyzwania.
W grze natkniemy się na zagadki typowo przedmiotowe, i tych jest zdecydowanie najwięcej. Przez wiele godzin rozgrywki nasz ekwipunek wypełni się mniej lub bardziej dziwnymi przedmiotami. W plecaku Nory mieścić się będą typowe rzeczy, jak choćby nóż, kawałek grabi, czy kaseta magnetofonowa, ale i przedmioty bardziej makabryczne, jak choćby odcięta noga. Gra, mimo swojej rysunkowej, nieco baśniowej oprawy, nie szczędzi obrazów rodem z horrorów, wplatając w rozgrywkę krew, zniszczenie i dozę horrorowatej przemocy.
I choć zagadek związanych ze zbieranymi rzeczami i używaniem ich w danych miejscach jest tu najwięcej, twórczyni wbudowała również w swoje growe dzieło wiele zagadek czysto logicznych, nie tylko poziomu minigier. Do wielu zadań musimy podejść bardzo logiczne, mówiąc kolokwialnie, z pomyślunkiem. Z częścią poradzimy sobie dzięki rozmowom, a tych w grze jest dużo. Ale spora ich ilość wymagać będzie od gracza dokładności, spostrzegawczości i łączenia faktów.
Uważnie czytając porozrzucane tu i ówdzie notatki, analizując listy i wpisy z pamiętnika, eksplorując szafki i przeróżne skrytki, znajdziemy podpowiedź do czekającego nas logicznego wyzwania, wpisanego zgrabnie w fabułę. Ta często zahacza o tematykę cykliczności księżyca, jego faz, z którymi związany jest poznawany w grze rytuał Wędrówki Dusz. Zagadki jasno powiązane z księżycem i ćmami, które są istotą tej historii, wkrótce zbaczają również na bardziej makabryczne, surrealistyczne ścieżki, nadające tej prostej, ale jednocześnie złożonej grze, ciekawego, intrygującego wymiaru.
W licznych zagadkach natury logicznej przewijają się ćmy i księżyce. Graczom przyjdzie mierzyć się z wpisywaniem kodu do zamka, szukając wskazówek w liście i obrazie, odprawieniem rytuału Uczty zmarłych, uruchomieniem klimatyzacji, aktywacji kamiennego postumentu z księżycami i wielu innych mniejszych czy większych zadań. Do każdego z nich znajdziemy logiczne rozwiązanie.Każde przygodowe wyzwanie ma gdzieś ukrytą podpowiedź, i przede wszystkim każde wiąże się bezpośrednio z fabułą. Pewna część zagadek związana jest w tekstem pisanym, co znaczy, że rozwiązanie zadania polegać będzie na rozszyfrowania podpowiedzi w zagadce słownej.
Podczas eksploracji gry świat Groteskowego Gaju, także poza Kościanym Łukiem, otworzy przed graczami możliwość odnalezienia pochowanych w różnych lokacjach magnetofonów. Odsłuchana wiadomość wzbogaci opowieść, dodając do wcześniej odnalezionych notatek pełny obraz fabularny tejże przygodówki.
Gra nie jest zatem przesadnie trudna, co nie znaczy, że jest także banalnie łatwa. Większość czasu spędzimy na zwiedzaniu okolicy, kombinowaniu jak zdobyć przedmiot i gdzie go użyć, zatrzymując się na jakąś dłuższą chwilę nad logicznym wyzwaniem.
Nie zabrakło również wyzwań związanych z rozmowami, z dialogami, których w grze prowadzimy naprawdę dużo, dokonując wymiany zdań, jak już wspomniałam, nie tylko z ludzkimi postaciami gry, ale i z potworami, zwierzętami, a nawet z duchami.
Rysunkowa makabreska - słowo o grafice
Złożoność tej ciekawej, dość długiej, jak na niezależny projekt, przygodówki, obrazowany jest nie tylko fabularnymi zwrotami akcji, ciekawymi zagadkami natury logicznej i przedmiotowej, ale i graficzną kreską. Przygodówka stworzona jest w całości w ręcznie rysowanym, dwuwymiarowym stylu, czyli takim, który ja w tym gatunku najbardziej sobie cenię.
Nie jest to jednak słodka, rysowana historyjka w uroczym, baśniowym świecie, a malowana mrokiem i grozą makabreska, w której autorka nie szczędziła rysunkowej brutalności, pokraczności, krwawych momentów i surrealistycznej dziwności. Już w opisywanej przeze mnie wersji demonstracyjnej wspominałam, że Allogloom to zarazem dziwna, jak i mroczno - piękna gra, która grozę, nie taką znowu dosłowną i przerażającą typowymi "straszakami", jakich tu raczej nie znajdziemy, buduje ręcznie tworzonymi lokacjami z mnóstwem szczegółów, szczególików i rysunkowej okropności. Nie powinien zatem dziwić cudaczny świat potworów, mało urokliwy, a czasami wręcz brzydki, spleciony dziwnym połączeniem z urokiem, ale i grozą ciem, które zjadają mięso w każdej postaci, także i ludzkie.
Kanciastość, pewna nieporadność i ogólna brzydota potworów to jeden z wymiarów graficznych tej gry. Ale jest i druga wizualna twarz tej opowieści, która makabrę łagodzi dokładnością kreski, ślicznością lokacji, których w grze jest mnóstwo, tajemniczością księżyca i urokliwymi, wplecionymi w fabułę, również ręcznie rysowanymi animacjami.
Świat ożywiony ręcznie rysowanymi ilustracjami, inspirowany stylem secesyjnym, tętni życiem, buduje grozę, ale i strach i okropności tonuje dość specyficznym, acz świetnie pasującym tu humorem. Przygodowa gra grozy dzięki charakterystycznej grafice staje się zarówno mroczna, jak i zaskakująco lekka.
Bez dialogów mówionych, ale wcale nie niema opowieść - muzyka i udźwiękowienie
Allogloom to przedstawiciel przygodówek niezależnych, gra stworzona w pełni przez solową twórczynię, wpisująca się w tę niezależność brakiem angielskiej wersji głowej, czyli niedostępnością mówionych głosów postaci. Choć nie znajdziemy tu ni głosowego narratora, ni pojedynczych wypowiadanych słów, a całość rozgrywki opiera się jedynie na tekście pisanym, gra w żadnym razie nie jest do końca cicha. Mimo tego, co czasami jest nieco dziwne, recenzowana przeze mnie przygodówka potrafi całkowicie zamilknąć, przez większość jej eksplorowania towarzyszą nam przeróżne dźwięki otoczenia i oczywiście melodyjna ścieżka muzyczna.
Do gry stworzona została bowiem oryginalna ścieżka muzyczna, której autorem jest Kim Miller. Muzyczne jej tony, potrafią dosłownie w punkt zbudować klimat tej opowieści zamkniętej w przygodowej grozie. Jednocześnie warstwa muzyczna nie wybija się zanadto, nie przytłumiając naszego skupienia na fabule, której opowieść przecież nie słuchamy, a jedynie czytamy.
Według mnie muzyczna strona tej mrocznej, ale i przejmującej historii, brzmi najlepiej, najbardziej podniośle, w chwilach przenoszenia się za pomocą Kostura Półksiężyca do kolejnych w grze lokacji. Właśnie wtedy najmocniej odczuwalna jest charakterystyczna growa jej tajemniczość i surrealistyczny, przenikający ciało mrok.
Opisywany przeze mnie projekt miał być dziełem wydanym solowo, dostępnym bez polskich napisów. Tymczasem pozyskanie przez twórczynię znanego wydawcy pozwoliło na to, by gra zyskała także polskie tłumaczenie. Wprawdzie byłoby doskonale móc grać w przygodówkę z angielskim dubbingiem i polskimi napisami, bo słowo mówione znacznie wzbogaciłoby klimat tej przygody, to możliwość poznawania tego tytułu z rodzimymi napisami, bardzo, ale to bardzo mnie cieszy.
Raduje tym bardziej, że gra, jak już wcześniej czytaliście w mojej recenzji, bazuje na sporej ilości tekstu, który w wielu momentach nie tylko przybliża fabułę, ale i pozwala zrozumieć kontekst zagadki, a nawet wskazuje jej rozwiązanie. Gdyby gra była dostępna tylko w obcym języku, w tym po angielsku, zrozumienie, bez znajomości języka, fabularnych jej meandrów i samych zagadek, mogłoby być dość trudne.
Allogloom - gra idealna na październikowy miesiąc straszenia - podsumowanie recenzji
Podsumowując, Allogloom to growy tytuł odpowiedni nie tylko dla fanów klasycznych przygodowych gier typu point-and-click, ale i gra dla miłośników mroczniejszych historii, tych rodem z horroru. To zamknięta w ośmiu rozdziałach opowieść o cykliczności życia i śmierci, ale i nie godzeniu się z przeznaczeniem, wychodzeniu poza sztywno wyznaczone ramy.
Typowa pod względem rozgrywki, stawiającej na wyzwanie przedmiotowe, eksplorację, ale i oferująca pomysłowe zagadki logiczne, do których z pewnością gdzieś znajdziemy przygodowa produkcja, zadawala, zaciekawia i zachęca do jej poznawania. Możliwość powrotu do gry, po jej pierwszym ukończeniu, dzięki wybraniu odpowiednego rozdziału, pozwala na poznanie opowieści dokładniej, na przypomnienie sobie ważnych momentów, ale i na poszukiwanie wszystkich dostępnych w grze osiągnięć.
Klimatyczna historia napędzana jest równie atmosferyczną ścieżką muzyczną, która w niektórych momentach wywołuje na skórze gęsią skórkę, ale przede wszystkim kreuje podniosły, tajemniczy i nieco magiczny klimat owej przygody. Połączenie klasyki z horrorem, podkręcane czarnym humorem, ale i wypełnione pokracznością i rysunkową brutalnością, ilustracjami inspirowanymi stylem secesyjnym, stanowi charakterystyczną niepowtarzalność tego niezależnego growego projektu.
Malowane lokacje, których w grze znajdziemy naprawdę sporo, są pełne bogactwa szczegółów, napędzane są równie ręcznie malowanymi animacjami, które w doskonały sposób uzupełniają fabułę, i dalsze budowanie świata przedstawionego.
Na plus fabuła, klimat gry, pomysłowość rozwiązań, mnogość zagadek, nie tylko przedmiotowych, klimatyczność opowieści i długość gry. Nie jest to może szczególnie rozbudowana pod względem godzin spędzonych nad grą rozgrywka, ale przejście ośmiu jej rozdziałów daje graczowi dość satysfakcjonujący wynik. Duże plusisko za dodanie polskiej wersji językowej. Zawsze miło jest mieć możliwość zagrania w ojczystym języku, szczególnie jeśli przetłumaczeniu uległy nie tylko teksty dialogowe, ale i wszelakie notatki.
Troszkę brakło mi wspomnianej już pełnej wersji głosowej, która moim skromnym zdaniem znacznie podniosłaby atrakcyjność i klimat tej opowieści. Gra mogłaby posiadać również więcej slotów na zapisy. Lekkie ale budziły we mnie również momenty, kiedy przygodówka stawała się całkowicie cicha.
Nie mniej jednak Allogloom to przygodowy tytuł, który idealnie wpiszę się w klimat miesiąca października, który z grozą i horrorem ma jakże dużo wspólnego. Gra zarówno dla fanów gatunku, jak i grających w przygodówki raczej sporadycznie. Wciąż można ją sprawdzać w dostępnej na Steam wersji demo. Serdecznie polecam!
Moja ocena 8,5/10.
Bardzo serdecznie dziękuję Galactic Ghosty oraz Iceberg Interactive za udostępnie gry do recenzji!
Grałam w wersję na komputery osobiste PC, na Steam.
Amazon Luna rozdaje kolejnych zestaw darmowych tytułów. Tym razem subskrybenci Amazon Prime mogą dodać do swojej biblioteki GOG przygodowy horror inspirowany twórczości Lovecrafta, zatytułowany Conarium.
Conarium, przygodowy horror inspirowany opowiadaniem "W górach szaleństwa" H. P. Lovecrafta to jeden z darmowych tytułów w dostępnej w tym tygodniu darmowej oferty Amazon Luna. Posiadacze akywnej subskrypcji odbiorą za darmo przygodowy horror autorstwa studia Zoetrope Interactive, której wydaniem zajęło się Iceberg Interactive, szykujące się do premiery przygodowego horroru point-and-click o tytule Allogloom, której wrażenia z demo znajdziecie na blogu. Darmową grę można przypisać do swojej biblioteki w GOG.
Conarium to utrzymamy w konwencji horroru przygodowy tytuł inspirowany znaną nowelą pisarza, przedstawiający historię czworga naukowców, którzy podejmują się próby przekroczenia granic tego co wydawało się nieprzekraczalne.
Akcja gry, w której wcielamy się w Franka Gilmana, rozgrywa się po wydarzeniach opisanych w oryginalnym opowiadaniu. Nasz bohater budzi się w nieznanym mu pomieszczeniu, w którym pulsują dziwne światła. Nie pamięta jak znalazł się w Upuaut – antarktycznej bazie położonej nieopodal bieguna południowego. Dręczy go poczucie dziwnej bezradności oraz nieodparta myśl, że jest częścią swoistej, większej całości. Niebawem odkrywa, że urządzenie użyte podczas wyprawy spowodowało, że zginął, po czym powrócił do żywych, odmieniony, z dziwnymi wspomnieniemi i wizjami nieznanych mu miejsc.
Gracz będzie tu eksplorował antarktyczną bazę, ale również świat wizji i sennych koszmarów, zbierając wskazówki, dokonując odkryć, próbując unikać makabrybcznych istot. Gra oferuje wiele zakończeń. Dostępna jest w pełnej angielskiej wersji językowej, bez polskich napisów.
Allogloom, przygodowy horror point-and-click, który miał mieć premierę we wrześni zaliczy lekkie opóźnienie. Gra tworzona przez solową twórczynię, zyskała wydawcę, a jest nim Iceberg Interactive.
Nie we wrześniu, a w październiku doczekamy się premiery Steam przygodowego horroru w rozgrywce "wskaż i kliknij", zatytułowanego Allogloom, którego wrażenia z demo znajdziecie na moim blogu. Zmiany związane są z pozyskaniem wydawcy. Gra tworzona przez solową twórczynię, znaną na Steam jako studio Galactic Ghosty, zyskała wydawcę, którym jest Iceberg Interactive. Tym samy gra, której wydaniem zajęło się studio mające w swoim wydawniczym portfolio między innymi takie przygodówki jak recenzowane przeze mnie Radiolight, czy CLeM, którego recenzję oraz poradnik/solucję znajdziecie w dziale "Moja twórczość" została przesunięta w czasie, zyskując również nowy zwiastun, ale i polskie napisy.
Allogloomto przygodówka, o której na blogu miałam już okazję wspominać, więc przypomnę tylko, że to gra w której wcielamy się w młodą dziewczynę o imieniu Nora, której przyjdzie zmierzyć się z tajemnicą i sekretami miasteczka Gruesome Grove, z którego znikają jego mieszkańcy. Będzie odkrywać prawdę na temat tego miejsca oraz dziwnych potworów, które zaczęły się w nim pojawiać.
Przygodówka pozbawiona jest dialogów mówionych. Została stworzona w ręcznie rysowanym stylu i utrzymana jest w klimacie grozy. Nie brakuje w niej również łamigłówek.
Gra miała mieć premierę na Steam, w wersji na PC 24 września 2026 roku. Jej debiut został jednak przesunięty w czasie. Finalnie Allogloom zadebiutuje 13 października 2026 roku, z polskimi napisami. Na Seam wciąż można sprawdzać jej demo.
Amazon Luna dodaje do lipcowej listy darmowych gier nowe tytuły. Tym razem są to dwie gry, a jedną z nich jest psychologiczna przygodówka o żałobie, zatytułowaną Still There, z aktywacją w GOG.
Nowy zestaw darmowych tytułów w miesiącu lipcu właśnie trafił do Amazon Luna. Tym razem są to dwa tytuły przygodowe. Pierwszym o którym chce napisać jest przygodówka o psychologicznym przesłaniu, opowieść o żałobie rozgrywająca się na pokładzie kosmicznej latarni morskiej. Gra nosi tytuł Still There, została stworzona przez studio GhostShark, a jej wydaniem zajęło się Iceberg Interactive. Darmową grę dla posiadaczy subskrypcji Amazon Prime aktywujemy w GOG.
Akcja Still There rozgrywa się na odległej kosmicznej latarni morskiej. W grze wcielamy się w Bento, dla którego każdy dzień jest taki sam, ale jedynie do czasu. Wszystko zmienia się gdy w eterze pojawia się tajemnicza wiadomość radiowa.
Przygodówka ma klimat psychologicznej opowieści o żałobie. Jest produkcją łączącą rozgrywkę "wskaż i kliknij" z symulacją, ale jest również pełna czarnego humoru, technicznych zagadek i zwariowanych bytów AI. W grze unikać będziemy przeszłości, powitamy zapomnienie, ale i przygotujemy pyszną włoską kawę.
Romantyczna powieść wizualna, z wyborami które znmieniają bieg historii, zatytułowana Ambition: A Minuet in Power to jeden z kolejnych growych tytułów dostępnych w lutowym zestawie darmówek w Amazon Luna.
Posiadacze Amazon Prime Video mogą od wczoraj dodawać do swojej biblioteki, tym razem na GOG, darmową przygodówkę w stylu wizualnej powieści, z elementami RPG, będąca jednocześnie symulatorem randkowania ze znaczącymi wyborami. Gra nosi tytuł Ambition: A Minuet in Power i swoją premierę miała prawie pięć lat temu. To tytuł stworzony przez Joy Manufacturing Co., którego wydaniem zajęło się Iceberg Interactive, mające w swoim portfolio wiele tytułów, między innymi recenzowane przeze mnie Radiolight czy CLeM, której recenzję i poradnik znajdziecie w dziale "Moja twórczość", bądź Darkness Within 1: In Pursuit of Loath Nolder, której poradnik miałam okazję napisać. Nietypowa przygodówka mieszająca gatunki jest tytułem darmowym w Amazon Luna, którego klucz można aktywować na platformie GOG.
Akcja Ambition: A Minuet in Power rozpoczyna się 19 marca 1789 roku, we Francji rządzącej przez króla Ludwika XVI, który sprawuje rządy ze złoconych sal Wersalu. Francja to kraj elegancji i romansów, ale i biedy i zmian, które nie da się powstrzymać, kraj na krawędzi rewolucji.
W grze, która łączy w sobie elementy przygodowej wizualnej powieści, z symulatorem randkowania i elementami RPG, będziemy brali udział w przyjęciach, obracali się wśród bogatych i niezwykle potężnych ludzi, poznawali ich sekrety i wykorzystali tę wiedzę, aby zdobyć bogactwo i władzę. Spróbujemy również znaleźć prawdziwą miłość w trudnych, coraz bardziej niebezpiecznych czasach, w których sojusze wciąż się zmieniają, a rewolucja jest blisko, i lepiej stać po właściwej stronie niż stracić głowę na gilotynie.
Gra dostępna jest w pełnej angielskiej wersji językowej, bez polskich napisów, a jej kod można zrealizować na GOG.
Serdecznie zapraszam Was do przeczytania recenzji klimatycznego thrillera niezależnego twórcy, wydanego przez profesjonalnego wydawcą. Oto co sądzę o Radiolight!
Śmierć gatunku przygodowego, nie tylko klasycznych gier "wskaż i kliknij" wydawała się jakiś czas temu nieuchronna, a świat Internetów był wręcz o tym przekonany. Upadek gatunku skupionego na fabule i zagadkach jednak nie nastąpił, i nic nie wskazuje na to, by w najbliższym czasie miało się to zmienić. Choć wielkie studia tworzące gry w takim klimacie z produkcji przygodówek rezygnują, zrezygnowały, bądź zaraz to uczynią, niezależni twórcy starają się odnaleźć w tej growej niszy, a spora ich część robi to na tyle dobrze, by znani i więksi wydawcy mogli zobaczyć w grze potencjał, który opłaca się wydawać.
Tak zadziało się z niezależnym projektem przygodowym solowego twórcy. Radiolight, którą to grę miałam przyjemność ogrywać i recenzować dzięki uprzejmości GOG to dzieło, którego autorem jest Krystof Knesl, zaś wydawcą Iceberg Interactive, studio mające na swoim koncie wiele docenionych gier, w tym naprawdę dużo przygodówek. Jaka zatem jest ta doceniona przez sporą firmę, jak i graczy niezależna gra przygodowa? O czym opowiada? Jaki jest jej klimat? I czy warto poświęcić jej nasz czas? O tym w mojej recenzji, do której przeczytania serdecznie Was zapraszam 😀
Radiolight jest przygodowym thrillerem, w eksploracyjnym stylu, wpisującym się w rozgrywkę typową dla symulatorów chodzenie. Twórca, a jak już wspominałam jest to niezależny, solowy deweloper przy tworzeniu swojego tytułu inspirował się przygodówką Firewatch, co czuć w stylu poprowadzenia rozgrywki, w klimacie, narracji, ale i w interfejsie. W wielu aspektach owe gry są do siebie bardzo podobne, ale zdecydowanie nie są takie same. Recenzowany przeze mnie projekt ma bardziej mroczny klimat, i ciut bliżej mu do grozy, choć nie nosi miana horroru. Ale po kolei...
Protagonistą tejże opowieści jest policjant, z pewną przeszłością, który ma przeprowadzić śledztwo w górzystym miasteczku, w Parku Narodowym Ashwood Creek. Tam w tajemniczych okolicznościach zaginął jego strażnik, a zaginięcie poprzedziło równie dziwne zniknięcie nastoletniego chłopca, o imieniu Elliot. Ethan, bo tak na imię ma nasz policjant, zaopatrzony w krótkofalówkę, policyjną dociekliwość, ale i radio, które jak się wkrótce okaże, ma specjalną moc, rusza na poszukiwania, odkrywając wskazówki, ślady i tropy. W swoim dochodzeniu, które z czasem przybiera paranormalnego wymiaru, z tajemniczym potworem i kultystami na czele, Ethanowi towarzyszy, przyjaciel z dzieciństwa, o imieniu Robert, z którym kontaktuje się dzięki krótkofalówce.
To czym Radiolight może zachwycić i zatrzymać w kilkugodzinnej grze jest przede wszystkim fabuła, która potrafi pochłonąć i zaciekawić gracza niemal od początku, od pierwszych chwil w parku Ashwood Creek. Tajemnica odkrywana powoli, systematycznie, we własnym rytmie, choć nie do końca, potrafi zaciekawić. Klimat sekretu, schowanego w mrokach zalesionego, górzystego terenu chłonie się pełną piersią z czystą, niekłamaną satysfakcję. Z czasem prosta opowieść o tajemnicy nabiera tempa, i zdawałoby się ślamazarny jej, narracyjno-eksploracyjny styl, staje się nieco bardziej energiczny, momentami przerażający, ale i wymagający od gracza elementy walki.
Ale nie jest to walka w dosłownym tego słowa znaczeniu. Nie stajemy w grze do potyczek wręcz z wrogiem, nie strzelamy, nie okładamy się pięściami. Naszym orężem do zmierzenia się ze złem powołanym do życia przez tajemniczą organizację, jest radio. Policjant kierowany przez gracza przemierza rozległe, co to dużo mówić, mroczne, bo zasnute nocą tereny, ma do dyspozycji krótkofalówkę, dzięki której zgłasza Robertowi wszystko to co warte jest zgłoszenia, i co wydaje się podejrzane, dziwne, a nawet przerażające, bo na takie wskazówki też się natknie.
Ale oprócz tego narzędzia, ma jeszcze radio. Ono stanowi, w grze raczej skupionej na fabule, niźli na typowej przygodowej rozgrywce (choć taka też tu jest), pewną zadaniową rolę. To dzięki dostrajaniu się na różne fale radiowe, Ethan może usłyszeć informacje pochodzące, jak się może wydawać, z nadnaturalnego świata, ale i pokonać potwora, który czai się gdzieś w mroku, i możecie być pewni, kiedyś Was zaatakuje. W grze bowiem można zginąć, a jedyną możliwością ratunku, jest wspomniane radio.
Radiolight pod względem rozgrywki, i sposobu poprowadzenia protagonisty, kierowania się wskazówkami i kontaktu z drugą osobą dzięki krótkofalówce, mocno Firewatch przypomina. Ale wielu graczy może dopatrzyć się w tym projekcie jeszcze jednej inspiracji. Radio mogące nastrajać się do innej, paranormalnej rzeczywistości i naginać czasoprzestrzeń, może przywoływać na myśl Oxenfree, równie klimatyczną i paranormalną przygodówkę z radiem w tle, która doczekała się dwa lata temu kontynuacji, równie jak pierwsza gra, świetnie ocenianej.
Recenzowaną przeze mnie przygodę w klimacie thrillera, zahaczającego o horror, można, i nawet powinno się wysoko oceniać, szczególnie ze względu na bardzo zgrabnie poprowadzony wątek fabularny. Należy również docenić rozgrywkę wpisującą się w eksploracyjny format, z mnogością działań interfejsowych.Radiolight zdecydowanie nie jest przygodówką "wskaż i kliknij", bo obsługa jej myszą jest tu znikoma. Naszego dociekliwego policjanta prowadzimy za pomocą klawiszy WSAD, mając przy okazji do dyspozycji wiele innych przycisków klawiatury, bo na takiej prowadziłam rozgrywkę.
"Tab" i jednocześnie lewy przycisk myszy posłuży do kontaktu się za pomocą krótkofalówki, "Q" pozwoli na otwarcie interfejsowego ekwipunku, "R" to możliwość obsługiwanie się za pomocą radia, "F" latarka", "M" mapa, zaś "I" obsługa siekiery. Mnogość czynności jakie gracz musi tu wykonać, nieco utrudnia rozgrywkę, która zdecydowanie trudna nie jest, i to zapewne zabieg celowy.
Myślę, że twórca skupił się bardziej na przekazaniu graczom trzymającej w napięciu opowieści, którą śledzi się z zainteresowaniem, a nie na zagadkach. W grze mamy jasno zarysowane cele, które wyświetlają się nam na ekranie, wraz z charakterystycznym dźwiękiem. Na graczy czekają jedynie zadania przedmiotowe i te związane ze środowiskiem, i posługiwaniem się radiem. W kilku momentach gry przyjdzie za pomocą myszki odpowiednio ustawić suwak radia, by właściwa częstotliwość zmieniła suwak radia na kolor czerwony, rzeczywistość zaczęła falować, a Ethan, a w tym i gracz, mogli usłyszeć wiadomość, przesłanie czy ostrzeżenie. Radiem, dokładnie w ten sam sposób pokonamy potwora, nawet jeśli przyjdzie nam kilka razy zginąć.
Radiolight nie daje graczowi możliwości typowego używania zbieranych przedmiotów, które, jeśli tylko już staniemy się ich posiadaczami, są w danym miejscu używane automatycznie, poprzez naciśnięcia klawisza interakcji, a jest nim "E". Przygodowe "zbieractwo" jak najbardziej jest, ale mocno ograniczone. Wiele rzeczy można jedynie obejrzeć, a tylko niektóre zabrać.
W opisywanym przeze mnie projekcie najważniejszym elementem rozgrywki jest odkrywanie wskazówek, oglądanie bloków skalnych z dziwnymi symbolami, odkrywanie miejsc tajemniczych rytuałów i wielu innych. Ale gra w wielu przypadkach nie każe za jakieś nasze przeoczenie. Wielu miejsc wcale nie trzeba odwiedzać, by w mroku lasu, brnąć z fabułą do przodu, a nie jest to takie łatwe.
Największym zarzutem jakim mam do tego projektu jest przerażająca ciemność. Nawet po maksymalnym przesunięciu suwaka, tuż przed wejściem w grę, który ma nam rozjaśnić lokacje, te bywają bardzo ciemne. Niezbyt dokładna mapa, i spory mrok, a i las, który jest do siebie podobny sprawia, że można się zgubić, nie bardzo wiedząc gdzie iść, i co robić. Pewnym naprowadzeniem na trop jest pojawienie się mocniejszej muzyki, która w wielu przypadkach uratowała mnie przed bezcelowym krążeniem, często w kółko. Niestety jestem osobą mającą problem z orientacją w terenie, więc rozgrywka w ciemności nie była dla mnie prosta, zdecydowanie nie.
Radiolight, choć od dnia premiery, a było to 23 października, Krystof Knesl pracuje nad aktualizacjami swojego dzieła, nie jest tytułem bez wad. Zdarzyło mi się, że konkretny, i niezbędny do rozgrywki przedmiot nie chciał się zabrać, a część pojawiała się ponownie w miejscach, w których już być nie powinna. Gra ma również problematyczną wersję GOG, w której ani nie ma osiągnięć, których oczywiście nie trzeba zdobywać, ale jeśli się je lubi to by się jednak przydały, ani robić zdjęć bezpośrednio z poziomu rozgrywki.
Niezbyt dobrym posunięciem jest również system automatycznego zapisywania rozgrywki. I choć ręczny zapis także jest możliwy, to ilość miejsc na sloty zapisu jest mocno ograniczona. Nie pozwala to na powrót do lokacji, w której czegoś się nie znalazło, a wspominałam powyżej że pominięcie może się zdarzyć.
Niezależny projekt, który wymaga jeszcze pewnego dopracowania broni się klimatem, wciągającą fabułą, a także bardzo dobrą angielską wersją dubbingową i całkiem zgranie stworzoną i atmosferyczną ścieżką dźwiękową. Głosowe aktorstwo w Radiolight jest naprawdę na wysokim poziomie. I choć postaci w grze nie jest za dużo, a przez większość rozgrywki dominującymi głosami są te należące do Ethana i Roberta, to wszystko wnoszą do fabuły głębię.
Nie można zapominać również o grafice, która jak na solowy debiut Krystofa Knesla potrafi przyciągnąć naszą uwagę. Może las nie wyróżnia się niczym szczególnym, i zważywszy na noc podczas której toczy się mroczna wędrówka, rozgrywająca się, bo nie wspomniałam w latach 80-ty ubiegłego wieku, jest dość ciemno, ale obóz, jaskinia, i inne miejscówki, jak i postaci oraz zjawy, ale i potwór, na jakie natkniemy się podczas rozgrywki, wyglądają nader przyzwoicie. Lokacje są dość szczegółowe, i mimo pustki jaka nas w grze otacza, nie są nudne i bez życia. Są ciekawie zagadkowe i intrygujące.
Napisałam już, że recenzowane przeze mnie niezależne dzieło posiada pełną, świetnie brzmiącą wersję angielską. Nie posiada jednak polskiego tłumaczenia. Choć wydawcą jest studio mające na swoim koncie wiele przygodówek z polskimi napisami, i gra dostępna jest w sześciu lokalizacjach językowych, próżno szukać w nich naszego rodzimego języka, co przypisuje tej grze na minus.
Podsumowując Radiolight to niezwykle klimatyczna gra przygodowa, w której odnajdą się nie tylko miłośnicy Firewatch i Oxenfree, ale także zwolennicy mrocznych symulatorów chodzenia. Twórca postawił w niej na zagadkową fabułę, która stawia pytania, powoli, acz systematycznie, często intrygująco, wraz z postępami w grze, jednak na nie odpowiada.
Powolna z początku rozgrywka, stawiająca nie na wyzwania umysłowe, ale i na dokładną eksplorację i obserwację terenu, z czasem zagęszcza się, momentami przyspiesza, nadając opowieści, zważywszy na potwora, na którego się natkniemy, mocniejszego charakteru. Czasami bliżej jej jest do horroru, niźli do thrillera, ale w żadnym razie nie jest to nic złego. To gra idealna dla graczy, którzy nie lubią bezpośredniej walki, uciekania przed napastnikiem, czy chowania się po kątach. Wprawdzie niebezpieczeństwo na nas czyha, rzeczywiście można w grze zginąć, ale walka odbywa się jedynie za pomocą radia, nie broni czy innych narzędzi.
Na plus świetny angielski dubbing i klimatyczna ścieżka dźwiękowa, ale i muzyka, która niejednokrotnie, nie tylko buduje atmosferę, ale i pozwala domyślić się w którą stronę mamy podążać. Na minus pewne błędy i niezbyt przyjazna dla graczy "gogowa" wersja, z brakiem osiągnięć i możliwości robienie zrzutów z ekranu.
Minusem jest również brak polskiej wersji językowej w formie napisów. Zrozumiałabym to gdyby gra została w pełni stworzona i wydana jedynie przez niezależnego, solowego twórcę. Ale jest to przygodowy thriller, którego wydaniem zajęło się profesjonalne, całkiem spore i istniejące na growym rynku już od ładnych wielu lat, deweloperskie studio. Na oryginalną polską wersję raczej nie mamy co liczyć, ale mam nadzieję, że kiedyś doczekamy się nieoficjalnego spolszczenia, i w Radiolight ja i inny polscy gracze, będą mogli zagrać w ojczystym języku. A myślę, że warto!
Moja ocena 7,5/10.
Bardzo dziękuję GOG za udostępnienie gry do recenzji!