Yellowjackets: recenzja drugiego sezonu serialu, który wciąga i szokuje zakończeniem. Oto moja recenzja kontynuacji serialu Showtime. Co o niej sądzę?
Za sobą mamy już wszystkie dziewięć odcinków drugiego sezonu serialu Yellowjacets, który na platformę Canal+ online trafiał w każdą środę, w godzinach porannych. Na finał opowieści, przynajmniej w tym sezonie czekałam zatem kilka tygodni i z jednej strony czuje się dopieszczona rozbudowanymi wątkami, z drugiej pozostaje z wielkim znakiem zapytania, jaki pozostawił ostatni odcinek.
Może zainteresuje Cię także:
- Yellowjackets - recenzja 1 sezonu serialu
- Stamtąd: sezon 1 - recenzja. Opowieść grozy, którą koniecznie trzeba zobaczyć!
- Stamtąd: sezon 2, recenzja. Tajemnic zamiast ubywać, przybyło
Ponieważ powiedziałam „A” czyli podzieliłam się z Wami recenzję pierwszego sezonu, pora powiedzieć „B” i zdradzić moją ocenę kontynuacji dramatycznych przygód członkiń drużyny piłkarskiej, znanych jako Yellowjackets. Zapraszam zatem do recenzji drugiego sezonu serialu.
Yellowjackets: sezon 2 – fabuła kontynuuje wątki z pierwszego sezonu, i daje coś więcej…..
Wspominałam przy okazji recenzji odcinków pierwszej serii, że nagrodzona już wielokrotnie opowieść, w której dopatrzyć można się kilku filmowych gatunków, sięgająca po pojęcie kanibalizmu, ma do zaoferowania naprawdę wiele. Opowieść, jak wspominałam: „…. wielowarstwowa, mająca na swoim koncie trzy filmowe nagrody i aż dwadzieścia osiem nominacji oraz dobre oceny, zarówno widzów, którzy już oglądali serial, jak i recenzentów”, w drugim sezonie mocno się rozwija, dojrzewa i serwuje widzom znacznie więcej szczegółów dotyczących życia bohaterek serialu, zarówno w przeszłości, jak i w czasach obecnych.
Serial, także w drugim sezonie śledzi losy głównych postaci, kilku dziewczyn, a później dojrzałych kobiet, zarówno w lasach Ontario, gdzie musiały znaleźć schronienie i próbowały przetrwać po katastrofie samolotu, jakim leciały, jak i dwadzieścia pięć lat po tragicznym wypadku. Poprzez kolejne odcinki śledzimy ich życie na dwóch płaszczyznach czasowych, gdzie Shauna, Misty, Natalie, Taissa, Van oraz Lottie i inni ocaleli radzą sobie z długim, bo trwającym aż dziewiętnaście miesięcy odosobnieniem, jak i współcześnie, ćwierć wieku po ocaleniu.
Losy bohaterek śledzimy od momentu zakończenia opowieści w sezonie pierwszym. W kolejnych odcinkach dziewczyny tkwiące w zasypanym śniegiem w „pustkowiu”, w środku niezwykle mroźnej zimy nie mają widoków na przetrwanie, a widmo śmierci głodowej staje się coraz bardziej realne. Shauna spodziewa się dziecka, Lottie stosuje swoje „czary-mary”, starając się utrzymać grupę przy zdrowiu psychicznym, Natalii i Travis nie mogą się dogadać, a Taissa wydaje się uspokajać w sobie swoje mroczne „drugie ja”, w czym pomaga jej zakochana w niej Van. Misty natomiast wydaje się mieć nową, wierną przyjaciółkę. Ale jak w tym serialu bywa, to co dobre szybko się kończy, demony życia w głuszy dają o sobie znać, czego efektem jest kanibalistyczny czyn, związany z pewnym wypadkiem i wiele innych dramatycznych wydarzeń.
Losy głównych postaci obserwujemy nie tylko z perspektywy lat 90-tych, ale wracamy oczywiście do czasów współczesnych, w których o naszych protagonistkach dowiadujemy się znacznie więcej. Okazuje się, że każdą z nich (pozwolicie, że szczegółów zdradzać nie będę), dręczy przeszłość, która zdaje się powracać, a właściwie ciągnąć się za nimi przez te wszystkie lata. Wiedzione przeświadczeniem, że „pustkowie” ma wciąż na nich wpływ, nasze kobiety ponownie się jednoczą, spotykając się wszystkie w ośrodku prowadzonym przez Lottie, która ma za sobą incydent w zakładzie psychiatrycznym.
Yellowjackets: sezon 2 - rozwinięcie sezonu pierwszego, w mroczniejszym, mocniej mieszającym gatunki stylu
Sezon pierwszy trzymał poziom, potrafił zaskakiwać fabułą i jednocześnie pozostawił wiele wątków i tematów bez rozwinięcia, zostawiając widza z wielkim znakiem zapytania. I choć finał historii zaserwował nam niezłą zagadkę i wywrócił opowieść do góry nogami, to sam serial znacznie bardziej rozwinął scenariusz, stając się jednocześnie bardziej klarowny, jak i bardziej mroczny. To dzięki temu rozwinięciu jesteśmy w stanie poznać naszych bohaterów znacznie lepiej, a niektórych, jak choćby Lottie i Van, w ich dorosłym życiu odwiedzić po raz pierwszy.
W drugim sezonie dzieje się na tyle dużo, że nawet dawkowanie sobie odcinków co tydzień, czego nie lubię, nie jest w stanie popsuć wrażenia z seansu. Tym razem mamy zdecydowanie więcej mieszaniny gatunkowej, mogąc w ten sposób delektować się wyrafinowanym dramatem z elementami psychologicznymi i survivalu, klasycznym thrillerem, opowieścią kryminalną (takie wątki też tu znajdziemy), by w końcu zgrabnie przejść do grozy, i zapowiadanego już kanibalizmu.
Dzieje się na tyle dużo, by ani na chwilę nie czuć nudy. Na plan pierwszy scenarzyści wysunęli walkę z przeszłością, która ciągnie się za bohaterkami, mającymi wielką ochotę raz i na zawsze o niej zapomnieć. Nie brakuje emocji i zaskakujących momentów, które wciskają w fotel, a nawet szokują. Po prostu się dzieje.
Yellowjackets: sezon 2 – aktorstwo znowu nie zawodzi
Mocna fabuła, zmiany akcji, które potrafią zaskoczyć, z równie zaskakującym zakończeniem, to składowe drugiego sezonu serialu, który podobnie jak pierwszy może nas zachwycić na wielu poziomach, także aktorstwem. Po raz kolejny doskonale w swoich rolach, zarówno w przeszłości, jak i w czasach teraźniejszych, odnaleźli się aktorzy tej niecodziennej, klimatycznej opowieści. Bohaterowie grani przez aktorów młodego, jak i nieco starszego pokolenia, robią tak zwaną „dobrą robotę”, zachwycając nas niemal na każdym kroku.
Nie będą skupiać się ponownie na opisywaniu powracających aktorów i młodszych i dojrzałych, bo grają doskonale. Odsyłam Was do mojej recenzji sezonu pierwszego, gdzie mocniej się na nich skupiłam. Dziś wspomnę tylko, że w nowym sezonie twórcy duży nacisk kładą na aspekty psychologiczne, rozwijając wątki w młodzieńczym, jak i dorosłym wieku bohaterek Yellowjackets.
Jednocześnie do serialu wprowadzone zostają nowe osoby, w tym detektywi Kevyn oraz Matt Saracusa, a także pomocnik Misty, amatorski detektyw Walter. W jego rolę wcielił się, zresztą równie dobrze, jak pozostali aktorzy, Elijah Wood, aktor znany przede wszystkim z serii Władca Pierścieni. Znamy go także z ról w filmach Łowca czarownic czy produkcji Zło wcielone. Do obsady dołączyły także dwie aktorki, które wcieliły się w dorosłe postaci Lottie i Van. W rolę tej pierwszej, doświadczonej przez życie i chorobę psychiczną, Simone Kessell, którą możemy oglądać w miniserialu Obi-Wan Kenobi czy filmie Rachunek sumienia. Jako dorosła Van wystąpiła Lauren Ambrose, którą możemy oglądać w serialu Servant, Dig czy Sześć stóp pod ziemią.
Yellowjackets - co z kontynuacją opowieści w sezonie trzecim?
Yellowjackets w sezonie drugim pozostawił widza z zakończeniem, które wbiło wielu w fotel, wyraźnie pokazując, że życie naszych bohaterek zmieniło się na niekorzyść, a one muszą zaczynać od nowa, w warunkach, które zdecydowanie nie pomagają w przetrwaniu. Trudno im jest poradzić sobie w latach 90-tych, w lasach Ontario, trudno pokonać przeszłość, o której pragnie się zapomnieć, także w czasach obecnych.
Czy bohaterki poradzą sobie w jednej i drugiej strefie czasowej? Tego nie wiemy. Ale wiemy, że serial Showtime, już w grudniu ubiegłego roku został potwierdzony w trzecim sezonie. Wtedy jeszcze mogliśmy z pełnym przekonaniem oczekiwać kolejnych odcinków i oficjalnej zapowiedzi startu zdjęć do sezonu trzeciego. Obecnie sytuacja wygląda znacznie gorzej. Z powodu trwającego strajku scenarzystów, do którego dołączyli także aktorzy, na ten moment realizacja serialowej opowieści nie jest możliwa. Wiemy, że wiele filmów i seriali zostanie opóźnionych, a są i takie, które całkowicie porzucono. Wiemy, że serial powróci dopiero w 2025 roku.
Yellowjackets: sezon 2: podsumowanie recenzji
Pierwszy sezon Yellowjackets zachwycił mnie trzymającą w napięciu historią, która potrafiła wciągnąć, mrocznym wyrazem i wartką akcją przeplataną czasowo. W drugim sezonie było bardzo podobnie, a może i nawet lepiej, gdyż miałam okazję do poznania bohaterek i ich motywów znacznie dogłębniej, spójnie, dobitnie i psychologicznie. Kolejne odcinki zdradziły mi wystarczająco dużo, bym poczuła nieodpartą chęć obejrzenia kolejnych odcinków. Mrok, dramat, nieco horroru i opowieść trzymająca w napięciu, z zaskakującymi zwrotami akcji. To wszystko w kolejnych, aż dziewięciu odcinakach, które uznać mogę za naprawdę dobre, może nawet ciekawsze i pełniejsze od sezonu pierwszego.
Miałam jedynie niewielki zgrzyt, jakim były cotygodniowe premiery kolejnych odcinków. Szczerze mówiąc nie jestem fankom oglądania seriali podzielonych na odcinki, nadawanych w telewizyjnej formie. Taki rodzaj kina sprawia, że nieco wybijam się z rytmu, a moje emocje tracą na sile. Dodatkowo w osłupienie wprowadziło mnie także zakończenie sezonu, które sugeruje, że na finał historii będziemy jeszcze musieli poczekać.
Na dzień dzisiejszy, jak już wspominałam, wiemy, że serial w trzecim sezonie został potwierdzony już w grudniu, zeszłego roku. Problem w tym, że trwające strajki mocno opóźniły premierę sezonu trzeciego, na który wciąż czekamy. Czekam zatem na rozwinięcie sytuacji, i na jakaś konkrety na temat sezonu trzeciego, którymi chętnie się z Wami podzielę.
Serial Yellowjackets w pierwszym i drugim sezonie można oglądać na Canal+ online.
